Ἡ ἀνακοίνωση τῶν στατιστικῶν στοιχείων γιὰ τὴν ἀνάπτυξη τῆς χώρας στὴν μνημονιακὴ περίοδο ἀποκαλύπτει τὶς κανονικὲς προθέσεις τῶν κυβερνώντων∙ ἡ ὕφεση, 0,3% τὸ 2008 ἐπὶ Κώστα Καραμανλῆ, ἦταν ἡ μικρότερη στὶς δυτικὲς χῶρες, ὅταν Γερμανία καὶ Ἀμερικὴ εἶχαν πάνω ἀπὸ 2%, λόγῳ τραπεζικῶν σκανδάλων, ἐνῶ αὐξήθηκε σὲ 4,3% τὸ 2009, ἐξ αἰτίας τῆς σοσιαλιστικῆς πολιτικῆς καὶ τῆς χαλκεύσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ, στὸ 15% ἔλλειμμα. Ἀλλά, αὐτὸ εἶναι ἄλλη συζήτηση∙ ὁ Ἀντώνης Σαμαρᾶς παρέλαβε τὸν Ἰούνιο 2012, ὕφεση 9,1% τὸ 2011 καὶ τὴν μείωσε σὲ 7,3% τὸ 2012 καὶ σὲ αὔξηση 0,7% τὸ 2014, ποὺ θὰ γινόταν 2%, ἂν δὲν εἶχε μεσολαβήσει ἡ κάλπη. Ὁ Ναπολεοντίσκος παρέλαβε αὔξηση 0,7% καὶ προβλέψεις γιὰ 2,9% τὸ 2015 καὶ 3,6% τὸ 2016, ἀλλὰ ἐπέτυχε τὸν μέγα ἄθλο νὰ ἐπαναφέρει τὴν ὕφεση, 0,3% τὸ 2015 καὶ 0,2% τὸ 2016. Οἱ ἀριθμοὶ μιλοῦν μόνοι τους…