Οἱ δεσμεύσεις τοῦ Ναπολεοντίσκου γιὰ τὰ ἀεροσκάφη τὸν φέρει εὐθέως ἀντιμέτωπο μὲ τοὺς Εὐρωπαίους, ὄχι μόνο γιὰ τὴν δαπάνη, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὴν εὐρωπαϊκὴ ἄμυνα∙ ὁ γαλλογερμανικὸς ἄξων ἔχει θέσει ὡς ἄμεση προτεραιότητα τὴν ἀποδοχὴ τῆς ἑνιαίας ἀμυνης καὶ τὴν σύγκλιση τῶν ὁπλικῶν συστημάτων τῶν ἑταίρων. Ἡ πολιτικὴ ἕνωση δὲν εἶναι δυνατή, χωρὶς ἑνιαία ἐξωτερικὴ καὶ ἀμυντικὴ πολιτική∙ ἡ ἀριστεροακροδέξια κυβέρνηση διαφοροποιεῖται ἀπ’ τὴν ἀρχὴ καὶ περιφρονεῖ βαθύτατα τοὺς Εὐρωπαίους, ζητάει τὰ λεφτά τους, τὴν μείωση τοῦ χρέους, ἀλλὰ τὰ δαπανᾶ προκαταβολικὰ στὴν Ἀμερική… Στὸ ἐσωτερικό, οἱ ἀριστεριστὲς ποὺ ἔφεραν τὸν ΣΥΡΙΖΑ στὴν ἐξουσία, διερωτῶνται, τὸ ἀπὸ πότε ἔγινε τόσο φιλοαμερικανὸς ὁ ἀρχηγός τους∙ «ἦταν μήπως πάντοτε;» κι ἔλεγε καὶ σ’ αὐτοὺς ψέμματα; Κυκλοφορεῖ εὐρύτατα αὐτό.