Ἡ κατάρρευση τῶν δημοσίων ἐσόδων εἶναι γεγονός, ὁπότε καὶ αὐτὸ ἀποβαίνει τὸ κρίσιμο ζήτημα τῆς ἀξιολογήσεως∙ ὁ Ὀκτώβριος προβλέπεται χειρότερος ἀπ’ τὸν Σεπτέμβριο, ὁ Νοέμβριος ἐπίσης καὶ ὁ Δεκέμβριος χείριστος. Ἡ πόλιτικὴ διάσταση ἔχει ἐνδιαφέρον, διότι οἱ θεσμοὶ βλέπουν τὴν κυβέρνηση πρόθυμη γιὰ παραχωρήσεις σὲ ὅλα, ἀκόμη καὶ στὰ ἐργασιακά, ἀλλὰ γνωρίζουν ὅτι ἡ ὕφεση ἐπιστρέφει πομπωδῶς στὴν οἰκονομία καὶ ἡ ἔξοδος ἀπ’ τὸ πρόγραμμα θὰ γίνει, ἂν γίνει, ὅπως κατήγγειλε ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης, ἀλλὰ θὰ συνοδεύεται ἀπὸ τέταρτο ἢ πέμπτο μνημόνιο. Ὁ Ναπολεοντίσκος τὸ γνωρίζει -ἢ μᾶλλον αὐτὸ τὸ κατάλαβε, γιατὶ δὲν εἶναι καὶ τόσο δύσκολη ἔννοια- καὶ ἀποφεύγει νὰ ἀναφέρεται σὲ ρυθμοὺς ἀναπτύξεως, τοὺς ξέχασε.