Οἱ συλλήψεις ἕνδεκα πριγκήπων καὶ πολλῶν ὑπουργῶν στὴν Σαουδικὴ Ἀραβία θεωροῦνται ὡς προσπάθεια ἐμπεδώσεως στὴν ἐξουσία τοῦ Μουχαμὲντ Ἀλ Σαλμάν, ἐπισήμου διαδόχου τοῦ θρόνου∙ ὁ διάδοχος συγκεντρώνει ὅλες τὶς ἐξουσίες στὰ χέρια του καὶ εἶναι ἐμπνευστὴς τῶν μεταρρυθμίσεων στὸ θρησκευτικὸ βασίλειο, ὅπως τῆς χορηγήσεως ἀδείας ὁδηγήσεως στὶς γυναῖκες. Οἱ διπλωματικοὶ κύκλοι πιστεύουν, ὅτι ὁ Μουχαμὲντ ἐπιχειρεῖ τοῦ ἀποκτῆσαι προσβάσεις στὰ λαϊκὰ στρώματα, ἐπειδὴ γνωρίζει, ὅτι θὰ ἀντιμετωπίσει ἰσχυρὴ ἀντίσταση ἀπ’ τὴν πολυπληθῆ οἰκογένεια τῶν πριγκήπων τοῦ Ἴμπν Σαούντ, γενάρχη τοῦ βασιλικοῦ οἴκου καὶ ἱδρυτοῦ τοῦ κράτους∙ πάντως τὸ πλούσιο βασιλεῖο ἴσως εἰσέλθει σὲ περίοδο ἀσταθείας, διότι μεταξὺ τῶν συλληφθέντων εἶναι καὶ μερικοὶ ἀπ’ τοὺς πλουσιωτέρους ἀνθρώπους στὴν χώρα καὶ στὸ κόσμο, μὲ ἐπενδύσεις καὶ στὴν Ἑλλάδα.