Σὲ δοκιμασία γιὰ τὴν ἑνοποίηση τῆς Εὐρώπης ἐξελίσσεται ἡ κυβερνητικὴ κρίση στὴν Γερμανία, ἡ ὁποία μᾶς εἶχε συνηθίσει στὴν πολιτικὴ σταθερότητα τὴν τελευταία δωδεκαετία∙ οἱ βολιδοσκοπήσεις τοῦ προέδρου τῆς Δημοκρατίας, γιὰ δεύτερο γύρο διαβουλεύσεων τῶν τριῶν κομμάτων, μᾶλλον ὁλοκληρώνεται σύντομα, ὁπότε ἀνοίγει ὁ δρόμος γιὰ ἐκλογές. Ἡ Ἐπιτροπὴ καὶ ἡ γερμανικὴ κυβέρνηση δεσμεύθηκαν ἤδη, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ παρουσιασθεῖ πρόβλημα στὴν διαδικασία ἑνοποιήσεως, ἀλλὰ ὁπωσδήποτε αὐτὸ ἔγινε γιὰ λόγους πολιτικούς∙ οἱ ἀποφάσεις γιὰ τὰ σοβαρὰ θέματα ἐξωτερικῆς καὶ ἀμυντικῆς πολιτικῆς ἀπαιτοῦν τὴν ὕπαρξη δυναμικῆς ἐξουσίας στὸ Βερολίνο κι ὄχι τῆς τύποις ὑπηρεσιακῆς, ἔστω καὶ πάλιν ὑπὸ τὴν Ἀγκέλα Μέρκελ. Ἡ σταθερότητα στὶς κεφαλαιαγορὲς καὶ ἡ συνέχιση στὴν διαχείριση τῶν τρεχουσῶν ὑποθέσεων δείχνουν ὅτι μᾶλλον ἀποβαίνει ἕνα μικρὸ διάλειμμα ἡ γερμανικὴ κρίση∙ ἡ ἰσχυρὰ συνεκτικὴ δύναμη τοῦ εὐρώ, μετὰ καὶ τὴν προϊστορία του τῶν εἴκοσι ἐτῶν, συμβάλλει ἀποφασιστικά.