Ἡ εὐρωαφρικανικὴ διάσκεψη στὸ Ἀμπιτζὰν τῆς Ἀκτῆς τοῦ Ἐλεφαντοστοῦ ἦταν ἄκρως ἐπιτυχής∙ οἱ Εὐρωπαῖοι ὑποσχέθηκαν τὴν παροχὴ βοηθείας 250 δις εὐρὼ γιὰ τὴν ἐκτέλεση ἔργων ὑποδομῆς σὲ ὁλόκληρη τὴν Ἀφρική, ἀλλὰ καὶ τὴν χρηματοδότηση τῆς ἀναπτύξεως τῶν ὑποσαχαρίων χωρῶν, μαζὶ μὲ τὴν αὐστηρὴ ἀστυνόμευση, ἀπὸ περιπολίες κοινῶν σωμάτων, γιὰ τὴν συγκράτηση τῆς ροῆς τῶν μεταναστῶν. Ὁ Ἐμμανουὲλ Μακρὸν καὶ ἡ Ἀγκέλα Μέρκελ πρωτοστάτησαν ἐκ μέρους τῶν Εὐρωπαίων καὶ ἔδειξαν ὅτι ἡ γηραιὰ ἤπειρος ξεγράφει, πέραν τῆς συγνώμης τοῦ Γάλλου προέδρου, τὴν περίοδο τῆς ἀποικιοκρατίας καὶ ἐργάζεται γιὰ τὴν καθιέρωση ἰσοτίμων σχέσεων∙ ἡ συγκυρία δὲν ἐπιτρέπει ἄλλες προσεγγίσεις, διότι ἤδη ἡ Κίνα ἔχει κάνει σημαντικὴ διείσδυση στὴν μαύρη ἤπειρο καὶ ἔχει χρηματοδοτήσει καὶ ἐκτελέσει πολλὰ ἔργα, εἶναι δὲ ὁ δεύτερος σὲ ἀπόλυτο μέγεθος χρηματοδότης τῆς Ἀφρικῆς. Ἡ ἐφαρμογὴ τῆς συμφωνίας θεωρεῖται μονόδρομος γιὰ ἀμφότερες τὶς πλευρὲς στὴν ἐποχή μας.