Ἡ ἀπόφαση τοῦ Συμβουλίου Ἀσφαλείας, κατὰ τῆς Βορείου Κορέας γιὰ τὴν νέα ἐκτόξευση διηπειρωτικοῦ πυραύλου, ἦταν πολὺ αὐστηρή, ἀλλὰ εἶναι ζήτημα τὸ ἐὰν θὰ τὴν σεβασθεῖ ὁ δικτάτωρ∙ περισσότερο μᾶλλον θὰ ὑπολογίσει τὴν σύμφωνη γνώμη στὴν ἀπόφαση, τῆς Κίνας καὶ τῆς Ρωσίας, οἱ ὁποῖες ζήτησαν τὴν ἄμεση καὶ πλήρη διακοπὴ τῶν πυρηνικῶν δοκιμῶν καὶ τῶν ἐκτοξεύσεων, συμπληρώνοντάς την μὲ τὴν ἀπαίτηση γιὰ συμμόρφωση καὶ τῆς Νοτίου Κορέας, ὥστε νὰ προχωρήσει ἡ ἀποπυρηνικοποίηση τῆς χερσονήσου. Οἱ Ἀμερικανοὶ ἦταν πιὸ αὐστηροὶ καὶ ἀπείλησαν μὲ ὁλοκληρωτικὴ καταστροφὴ τὴν χώρα, ἀλλὰ αὐτὰ δὲν μετροῦν στὸ στρατοκρατικὸ καθεστώς∙ κυρίως ὑπολογίζουν τὶς πιέσεις τοῦ Πεκίνου, καὶ δευτερευόντως τῆς Μόσχας, διότι ἀπ’ τὴν βοήθειά τους διασφαλίζεται ἡ τροφοδοσία τοῦ λαοῦ τους. Ἡ συμφωνία γιὰ ἀποπυρηνικοποίηση ἴσως ἀπαιτήσει καιρό, διότι δὲν εἶναι εὔκολη ἡ ἀποδοχή της, ὅταν ὁ νεαρούλης ἔχει στηριχθεῖ στὴν ἀπόκτηση πυρηνικῶν ὅπλων.