Ὁ Ἀμερικανὸς πρόεδρος ἐμφανίζεται ἀντιφατικός, ἐνῶ ὁ εἰδικὸς ἀνακριτὴς ἔχει συγκεντρώσει στοιχεῖα ποὺ ἴσως ὁδηγήσουν στὴν καθαίρεσή του, γιὰ τὴν ὑπόθεση τῆς ρωσικῆς ἀναμίξεως στὶς προεδρικὲς ἐκλογὲς καὶ ζητάει τὸ ἄνοιγμα τῶν λογαριασμῶν του στὴν Deutschebank∙ ταυτοχρόνως οἱ σχέσεις του μὲ τὸν ὑπουργὸ Ἐξωτερικῶν βρίσκονται ἐπὶ ξυροῦ ἀκμῆς, ἀλλὰ δὲν εἶναι εὔκολη ἡ ἀντικατάστασή του μὲ τὰ τόσα ἐκκρεμῆ διεθνῆ θέματα. Στὴν πρόθεσή του γιὰ ἀναγνώριση τῆς Ἱερουσαλήμ, ὡς πρωτευούσης τοῦ Ἰσραήλ, συναντᾶ ὄχι μόνο τὴν ἀντίδραση τῶν ἀραβικῶν χωρῶν καὶ τῆς Γαλλίας, ἀλλὰ καὶ τοῦ Σταίητ Ντηπάρτμεντ, ὅπως καὶ πολλῶν οἰκονομικῶν παραγόντων, διότι φοβοῦνται τὴν ἔκρηξη νέας ἰντιφάντας∙ πάντως ὁ Σεργκέι Λαβρὼφ ἀναμένει ἐντὸς τῆς ἑβδομάδος συνάντηση μὲ τὸν Ρὲξ Τίλλερσον, γιὰ συζήτηση τῶν μεγάλων προβλημάτων. Στὶς μεσοδυτικὲς ὅμως πολιτεῖες ἡ δημοτικότης τοῦ προέδρου παραμένει σὲ ὑψηλὰ ἐπίπεδα∙ οἱ ψηφοφόροι του, ὅπως φαίνεται, δὲν τὸν ἐγκαταλείπουν.