Ἡ συμφωνία τῆς Τερέζας Μαίυ μὲ τὸν Ζὰν Κλὼντ Γιοῦνκερ, γιὰ τὴν διατήρηση τῆς ἐλευθέρας διακινήσεως ἀνθρώπων καὶ ἀγαθῶν, στὰ σύνορα τῆς Ἰρλανδίας μὲ τὴν Βόρειο Ἰρλανδία, προκάλεσε νέα προβλήματα στὴν Βρεταννὴ πρωθυπουργό∙ πρὶν ἐπιστρέψει στὴν πρωτεύουσά της, Σκωτία, Οὐαλία καὶ Λονδίνο, ζήτησαν ὅπως καὶ αὐτὲς οἱ περιοχὲς ὅπως ἐξαιρεθοῦν τῆς ἐπιβολῆς συνοριακῶν ἐλέγχων καὶ παραμείνουν στὴν πράξη στὸ καθεστὼς τῆς ἑνιαίας ἀγορᾶς μὲ τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση. Τὸ αἴτημα εἶναι πολὺ δύσκολο νὰ ἱκανοποιηθεῖ ἀπ’ τὴν βρεταννικὴ κυβέρνηση, διότι αὐτὸ σημαίνει ὅτι περιορίζει τὴν ἐξουσία της μόνο στὴν Ἀγγλία καὶ μάλιστα, χωρὶς τὴν πρωτεύουσά της καὶ τὸ οἰκονομικό της κέντρο. Τὸ πρόβλημα ἀποκτᾶ ἄλλες διαστάσεις καὶ δείχνει τὸ βάθος τοῦ διχασμοῦ τῆς βρεταννικῆς κοινωνίας∙ τὰ μεσαῖα καὶ ἀγροτικὰ στρώματα τῆς Middleengland, ὅπως λέγεται τὸ ἐσωτερικὸ τῆς Ἀγγλίας, ψήφισε ὄχι, ἀλλὰ οἱ ἄλλες περιοχὲς προτιμοῦν τὴν παραμονὴ στὴν Εὐρώπη.