Σὲ ἀποπροσανατολισμὸ τῆς κοινῆς γνώμης ἐπιδόθηκε ὁ Ναπολεοντίσκος, μὲ ἀνάρτηση στὸ τουίττερ, ὅτι κέρδισε τὸ δημόσιο 764 ἑκατομμύρια εὐρὼ ἀπ’ τὴν ἀναδιαπραγμάτευση τῶν τεσσάρων αὐτοκινητοδρόμων∙ διαπίστωσε ὅτι ἡ ζημία ἀπ’ τὴν ἐθνικὴ μειοδοσία στὸν σουλτάνο, τὶς φασιστικῆς μορφῆς ἐπιθέσεις στὴν δικαιοσύνη, τὴν στασιμότητα τῆς οἰκονομίας, τὰ πυρομαχικὰ τοῦ συνεταιράκια καὶ τὰ ἐργασιακὰ εἶναι ἀνεπανόρθωτη, ἑπομένως παρεμβαίνει προσωπικὰ μὲ ἄλλο θέμα. Ἀλλὰ ἀτύχησε καὶ πάλι, τὰ ψέμματα εἶναι γνωστά∙ εἶναι γεγονὸς ὅτι εἶχε ἔκπτωση τῶν 764 ἑκατομμυρίων, ἀλλὰ ἀπ’ τὸ ἑνάμισυ δις περίπου ποὺ ζητοῦσαν οἱ ἑταιρεῖες, γιὰ τὴν διακοπὴ τῶν ἔργων τὸ 2015, καὶ τὴν ἐπανεκκίνηση τῶν ἐργασιῶν. Ἡ ζημία τοῦ δημοσίου εἶναι πολὺ μεγαλύτερη, διότι στὰ 740 ἑκατομμύρια τῆς πρόσθετης πληρωμῆς τοῦ δημοσίου προστίθενται καὶ 500 ἑκατομμύρια δῶρο, γιὰ νὰ συμφρωνήσουν οἱ μεγαλοεργολάβοι τὴν ἐπανεκκίνηση μὲ τὶς ἴδιες συμβάσεις∙ φυσικὰ μετρᾶνε καὶ οἱ κλαδικὲς ἐπιπτωσεις στὴν οἰκονομία.