Ἡ κατάσταση παρακρούσεως τοῦ Ναπολεοντίσκου ἐπιδεινώνεται, καθὼς εἶναι ὑποχρεωμένος προωθῆσαι τὴν ψήφιση τῶν προαπαιτουμένων, μὲ δυσκολώτερο τὰ ἐργασιακά, ἐνῶ ἡ κατάσταση ἐξεγέρσεως διογκώνεται∙ ἐντὸς τῶν ἡμερῶν ἐπανακατατίθεται τὸ νομοσχέδιο γιὰ κατάργηση τῆς ἀπεργίας, μὲ ἀσκήσεις πειθαρχίας τῶν βουλευτῶν, ἐνῶ συζητεῖται ἡ γενικὴ καθιέρωση ἠλεκτρονικῶν πλειστηριασμῶν. Στὰ ἐνδοκυβερνητικά, ἡ ἀνοχὴ πρὸς τὸν συνεταιράκια ἀγγίζει τὰ ὅρια της, μετὰ τὶς νέες ἀποκαλύψεις γιὰ ὅπλα τοῦ μεσάζοντα στὴν Ράκκα∙ ὁ ἴδιος δὲν ἀπάντησε, ἀλλὰ τὸ θέμα παραμένει ὀξύτατο καὶ προστίθεται στὰ ὅσα ἄλλα εἶναι ἔκθετη ἡ κυβέρνηση. Οἱ ἀριστεροί της, ὑπουργοὶ καὶ βουλευτές, λόγῳ δειλίας τουλάχιστον, χάνουν τὶς προσβάσεις τους στὰ κομματικὰ στελέχη, οἱ ὁποῖοι καὶ ἑτοιμάζονται πρῶτοι γιὰ ἀντικυβερνητικὲς ἐκδηλώσεις∙ οἱ γιορτὲς προβλέπονται οἱ χειρότερες γιὰ τὸν ἑλληνικὸ λαὸ καὶ περισσότερο γιὰ τοὺς κατοίκους τῆς πρωτευούσης καὶ τῶν ἀστικῶν κέντρων. Βλέπουν ὅτι δύσκολα πολὺ μποροῦν νὰ ἐξασφαλίσουν ἐμφανίσιμο γιορτινὸ τραπέζι.