Ἐθνικὴ κρίση, οἰκονομία

Ἡ ὄξυνση τῶν ἐθνικῶν θεμάτων, ἐξ αἰτίας τῆς ὀλιγωρίας ἢ τῆς ἐνδοτικότητος τοῦ Ναπολεοντίσκου, λόγῳ ἄνωθεν ἐντολῶν, ἔχει ἄμεσες ἐπιπτώσεις στὴν οἰκονομία∙ οἱ ξένες ἐπενδύσεις ἔχουν ξεχασθεῖ, ὅπως τὸ ἐπιδιώκει ἡ ἀριστεροακροδέξια κυβέρνηση ἀπὸ τριετίας, ἀλλὰ καὶ οἱ ἐσωτερικὲς ἔχουν ἀναβληθεῖ, λόγῳ τῶν καταδιώξεων ἀπ’ τὴν κυβέρνηση, μὲ τὶς φοροεπιδρομὲς καὶ τὶς κατασχέσεις καταθέσεων, ἐνῶ ἡ πόλωση τορπιλλίζει τὴν κάθε προσπάθεια. Ἡ Τουρκία ἀναζητάει εὐκαιρία, γιὰ κάποιο συνοριακὸ ἐπεισόδιο, γιὰ ἐσωτερικούς της λόγους, καὶ ἡ κυβέρνηση τῆς προσφέρει ἁπλόχερα κάθε βοήθεια! ὁ Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας προειδοποίησε, ὅτι, «ἂν χρειασθεῖ θὰ εἴμαστε ἀπέναντι», ἀλλὰ δὲν εἶναι βέβαιο, ὅτι τὸ ἀκοῦνε στὴν Ἄγκυρα. Ἀρκεῖ ἕνα ἐπεισόδιο, γιὰ νὰ τιναχθεῖ στὸν ἀέρα ὁ τουρισμὸς καὶ νὰ πᾶμε γιὰ τέταρτο μνημόνιο∙ ἀπ’ τὴν ἄλλη, ὁ Ντέκλαν Κοστέλο ὑπογραμμίζει, ὅτι θὰ χρειασθεῖ μακροχρόνιο πρόγραμμα ἐπιτηρήσεως. Καὶ αὐτὸ χωρὶς περιπέτειες στὰ ἐθνικὰ θέματα.