Στὸ Εὐρωσυμβούλιο τοῦ Ἰουνίου θὰ ὑποβληθοῦν οἱ γαλλογερμανικὲς προτάσεις γιὰ τὴν πολιτικὴ καὶ οἰκονομικὴ ἑνοποίηση τῆς Εὐρώπης∙ Παρίσι καὶ Βερολίνο, μετὰ τὴν ἐπιβεβαίωση τῆς πλήρους διαφωνίας τους μὲ τὴν Οὐάσιγκτον, γιὰ τὰ κρίσιμα διεθνῆ θέματα, κλίμα, ἐλεύθερο ἐμπόριο, Ἰράν, διμερεῖς σχέσεις, ἐπεξεργάζονται τὶς λεπτομέρειες τῆς πρωτοβουλίας τους. Εἶναι ἡ πρώτη φορὰ στὴν μεταπολεμικὴ ἱστορία ποὺ ἡ Εὐρώπη ἀκολουθεῖ τὸν δρόμο της στὴν διεθνῆ σκηνή, ὄχι ἐντελῶς διαφορετικὸ ἀπ’ τὶς ἀτλαντικὲς ὑποχρεώσεις της, ἀλλὰ ὄχι καὶ ταυτισμένες μαζί τους, ἐνῶ τὸ Λονδίνο παραμένει ἐκτός. Ἄλλωστε, ἡ γαλλογερμανικὴ συμφωνία, γιὰ συμπαραγωγὴ ὅπλων καὶ κυρίως ἀεροπλανοφόρων καὶ μαχητικῶν ἀεροσκαφῶν, μὲ ἀνοικτὴ τὴν ἔνταξη καὶ ἄλλων ἑταίρων, εἶναι ἐνδεικτική∙ ἀκολουθεῖ τὴν στρατηγικὴ τῆς αὐτονόμου διεθνοῦς παρουσίας τῆς Εὐρωζώνης καὶ τῆς ἑνιαίας ἐξωτερικῆς καὶ ἀμυντικῆς πολιτικῆς. Ἡ ἀρχὴ προστασίας τῶν εὐρωπαϊκῶν συνόρων στὸν ἑλληνικὸ κόσμο, θεωρεῖται τὸ πρῶτο βῆμα τῆς πολιτικῆς παρουσίας.