Σὲ κορυφαία δοκιμασία κατακραυγῆς κατὰ τοῦ Ναπολεοντίσκου ἐξελίσσεται τὸ αὐριανὸ ἀναπτυξιακὸ συνέδριο τῆς κυβερνήσεως στὴν Μυτιλήνη∙ ἤδη φθάνουν δεκαεπτὰ διμοιρίες ΜΑΤ, δηλαδὴ χίλιοι ἀστυνομικοὶ περίπου, σὺν τοὺς μονίμους τῆς νήσου, γιὰ τὴν προστασία του, ἐνῶ κυνηγήθηκαν πολὺ ἄσχημα, ὅσοι Συριζαῖοι πῆγαν χθὲς σὲ ἐκδηλώσεις τῆς Πρωτομαγιᾶς. Οἱ παραγωγικὲς τάξεις ἔχουν προγραμματίσει γενικὴ ἀπεργία καὶ συγκέντρωση στὴν πλατεῖα Σαπφοῦς, ἐνῶ μεταβαίνουν καὶ συνάδελφοί τους ἀπ’ τὴν Χίο καὶ τὴν Σάμο∙ ἡ ἐξέγερση τοῦ λαοῦ δὲν ἀνακόπτεται, οὔτε μὲ τὴν ὀργάνωση τοῦ συνεδρίου ἐκτὸς τῆς πόλεως σὲ τουριστικὸ ξενοδοχεῖο καὶ πλήρη ἀποκλεισμὸ τῆς περιοχῆς, ὅπως ἔχει γίνει σὲ ὅλα τὰ συνέδρια. Ὁ κόσμος ἀποκλείεται ἀπ’ τὸ ξενοδοχεῖο, ἀλλὰ καὶ αὐτὸς ἀποκλείεται στὴν κάλπη, ψάχνει τὴν ψῆφο του…