Ἡ Εὐρωπαϊκὴ Κεντρικὴ Τράπεζα ἔθεσε ἀνυπέρβλητα γιὰ τὸ Μαξίμου ἐμπόδια, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ εἶναι ἄκρως προβληματικὴ ἡ ἔξοδος ἀπ’ τὰ μνημόνια, παρὰ μὲ πολὺ αὐστηροὺς καὶ δυσβάστακτους γιὰ τὸν Ναπολεοντίσκο ὅρους∙ καλεῖται ἐπειγόντως ἐκ τῶν πραγμάτων ἀποφασίσαι, ἀποδέχεται τὶς ἐγγυήσεις, γιὰ ὁλοκλήρωση μεταρρυθμίσεων, ἐξασφάλιση προσβάσεως στὶς ἀγορές, προστασία ἀπὸ διεθνεῖς παράγοντες. Ἀλλά, κανένα ἀπ’ αὐτὰ δὲν ἐγγυᾶται ἡ ἀριστεροακροδέξια κυβέρνηση καὶ ἀναλαμβάνει τὸ ἔργο ἡ Εὐρωζώνη, μὲ χειρότερη ἐπιτήρηση καὶ δέσμευση τῆς διοικήσεως στὶς ἀποφάσεις της. Ἑπομένως ναυαγεῖ μεγαλοπρεπῶς καὶ τὸ παραμύθι τῆς κανονικῆς ἐξοδου, ὁπότε ἐπανέρχονται οἱ σοβαροὶ δημοσκόποι γιὰ προσφυγὴ στὶς κάλπες, ὡς μοναδικὴ σωτηρία, διαφορετικὰ ἀναμένει ὁ καιάδας, καὶ πολλοὶ ἐπώνυμοι μεθοδεύουν κινήσεις αὐτοσωτηρίας∙ τὸ ἂν τὴν βροῦν εἶναι ἄλλο ζήτημα. Ἄλλωστε ἡ Εὐρωστατιστικὴ ἀνακοίνωσε ὅτι, εἴμαστε τελευταῖοι σὲ ἐπενδύσεις στὴν Εὐρώπη, 12,6%, ὅταν τὸ 2007, ἦταν, 26%∙ στὴν ἀριστερὴ τριετία ἀγκυροβολήσαμε στὸν πάτο.