Ἡ ἀποστομωτικὴ ἀπάντηση τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη στὶς ἀρχικὲς ἐπιθέσεις τοῦ Ναπολεοντίσκου, τὸν ὑποχρέωσε στὴν ἐγκατάλειψη τῆς πολωτικῆς τακτικῆς καὶ σὲ ψελλίσματα συνδιαλλαγῆς∙ ἡ συζήτηση γιὰ τὴν οἰκονομία ἀπέδειξε ὅτι ἡ κυβέρνηση δὲν διαθέτει οὔτε πρόγραμμα, γιὰ τὴν ἀνάπτυξη τῆς χώρας, οὔτε σχέδιο γιὰ τὴν ἑπομένη τοῦ τέλους τοῦ τρίτου μνημονίου. Σὲ τρεῖς μῆνες ἐντασσόμεθα ὁριστικὰ στὸ τέταρτο μνημόνιο, ἂν καὶ οἱ Εὐρωπαῖοι ἔχουν ἑτοιμάσει τὶς ἐναλλακτικὲς λύσεις, χωρὶς χρηματοδότηση καὶ μὲ πρωτοφανεῖς συνθῆκες οἰκονομικῆς ἐπιτηρήσεως∙ ἡ ἀπήχηση τῆς συζητήσεως εἶναι εὐρύτατη κι ὅλοι ἀντιλήφθηκαν, ὅτι ἡ οἰκονομία δὲν ἔχει μέλλον μὲ τὴν ἀριστεροακροδέξια κυβέρνηση. Πρῶτοι τὸ κατέγραψαν οἱ οἰκονομικοὶ κύκλοι, καθὼς τὸ Χρηματιστήριο σημείωσε ἀπότομη πτώση, δείχνοντας, ὅτι κανεὶς δὲν ἐμπιστεύεται τὴν κυβέρνηση κι ἀκόμη περισσότερο οἱ ἐπενδυτές, Ἕλληνες καὶ ξένοι∙ ἄλλωστε, παρὰ τὴν ἐκτίναξη τοῦ τουριστικοῦ ρεύματος, ἡ ἀσφυξία στὴν ἀγορὰ διευρύνεται καὶ ἐξαφανίζει τοὺς μικρομεσαίους.