Ὅσοι διάβασαν τὸ «ὁλιστικὸ» πρόγραμμα τῆς κυβερνήσεως ἔμειναν ἐνεοί, καθὼς οὔτε πρόγραμμα ἀναπτύξεως εἶναι, ὅπως τὰ γνωστὰ στὴν σύγχρονη ἐποχή, οὔτε δείχνει τὸ ποιὰ χώρα ἀφορᾶ, παρὰ ὑπομεύει τὴν ἑλληνικὴ οἰκονομία∙ φαίνεται, γι’ αὐτὸ ἐπέλεξαν τὸν ὅρο, «ὁλιστικό» -ἀπ’ τὴν θεωρία τοῦ ὁλισμοῦ τοῦ παρελθόντος αἰῶνος, ποὺ καὶ οἱ ἴδιοι ἀγνοοῦν μᾶλλον, ἴσως ἐκλαϊκευτικὰ κείμενα ἔχουν διαβάσει-, γιὰ τὴν ὁποία ὅμως δὲν ἐνδιαφέρονται ὁπωσδήποτε οἱ Ἕλληνες ὅλων τῶν τάξεων, ἀκόμα καὶ οἱ ἀριστεροί. Εἶναι ὁλοφάνερο, ὅτι παρουσιάζουν ἄλλο ἕνα παραμύθι, σὰν τὰ πολλὰ μὲ ἀναφορὲς στὴν ἀριστερὴ ἰδεολογία, ἀλλὰ τώρα μὲ διείσδυση στὸν νεοθετικισμό. Δὲν πείθονται μὲ αὐτὰ οἱ δεινοπαθοῦντες κάτοικοι τῆς χώρας, οὔτε τὰ θεωροῦν ὡς ἀντιστάθμισμα στὴν κοινωνικὴ καὶ οἰκονομικὴ ἐξαθλίωσή τους∙ τὸν τρόπο διατροφῆς τῆς οἰκογενείας τους καὶ πληρωμῆς τῆς Ἐφορίας καὶ τῶν ὑποχρεώσεών τους ψάχνουν, καθὼς ἀντιμετωπίζουν πολλαπλὲς κατασχέσεις καὶ διώξεις τῶν ἀρχῶν.