Ὁ φόβος ραγδαίων καὶ ἀνεξέλεγκτων πολιτικῶν ἐξελίξεων θεωρεῖται ἡ κύρια αἰτία τῆς προσθεχινῆς τραγικῆς ἐμφανίσεως τοῦ Ναπολεοντίσκου, μὲ τὴν ἀπουσία ὄχι μόνο πολλῶν βουλευτῶν του, ἀλλὰ καὶ περισσοτέρων ὑπουργῶν του∙ στοὺς διαδρόμους καὶ στὸ Ἐντευκτήριο τοῦ Κοινοβουλίου ἦταν πάμπολλοι καὶ συζητοῦσαν γιὰ τὸ ἀδιέξοδο τῆς καταστάσεως, καθὼς τὰ περὶ «ὁλιστικοῦ» προγράμματος, μόνο γέλια τοὺς προκαλοῦν. Ἡ κατάσταση ἐπιδεινώνεται στὴν κυβέρνηση, μὲ τὴν μαζικὴ διαρροὴ τῶν κομματικῶν στελεχῶν∙ ἀπόδειξη, πρόβαλαν κατὰ κόρον τὸν ξυλοδαρμὸ τοῦ δημάρχου Θεσσαλονίκεων καὶ ὀργάνωσαν συγκέντρωση συμπαταράσεως στὸν Λευκὸ Πύργο, μὲ τὴν μεγίστη κινητοποίηση τοῦ ΣΥΡΙΖΑ, ἀλλὰ ἐμφανίσθηκαν, «ἀραῖα, ἀραῖα νὰ φαινόμαστε καμιὰ σαρανταρέα». Τὸ σοβαρὸ ἀτύχημα γιὰ τὶς ἐξελίξεις τὸ φοβοῦνται πολλοὶ πλέον στοῦ Μαξίμου καὶ στὰ ὑπουργεῖα, καθὼς ἔχει πεισθεῖ ὁ κόσμος, ὅτι ἔρχεται τέταρτο μνημόνιο καὶ παράταση τῆς ἐξαθλιώσεως∙ οἱ σοβαροὶ δημοσκόποι τοὺς προειδοποιοῦν, ὅτι θὰ κάνουν τὶς ἐκλογὲς μόνοι τους…