Στὴν νεκρώσιμη ἀκολουθία τοῦ γνωστοῦ καὶ δημοφιλοῦς κωμικοῦ Χάρρυ Κλίν, στὴν ἀριστερὴ Καλαμαριά, συνέβησαν μερικὰ ἀπρόοπτα καὶ πρωτοφανῆ στὴν ἑλληνικὴ κοινωνία∙ ὁ Ναπολεοντίσκος, στενὸς προσωπικὸς καὶ πολιτικὸς φίλος τοῦ πλέον διασήμου μᾶλλον τέκνου τῆς πόλεως, θέλησε νὰ τὸν τιμήσει στὸν ἀποχαιρετισμό του. Ἀλλά, ἐνῶ προσερχόταν στὴν Ἐκκλησία δέχθηκε δυὸ τρεῖς μόνο χειραψίες, μερικὰ χειροκροτήματα καὶ πολὺ περισσότερες φωνὲς διαμαρτυρίας, «ψεύτη», «τὶς συντάξεις μας», εἶναι αὐτὲς ποὺ ἀκούσθηκαν, ἐνῶ ὁ ἴδιος ἐπιτάχυνε ἐμφανέστατα τὸ βῆμα του∙ στὴν ἑλληνικὴ παράδοση, ὁ νεκρὸς δεδικαίωται καὶ θεωρεῖται ἱεροσυλία ἡ οἱαδήποτε ἔκφραση ἀποδοκιμασίας κατὰ τὴν συνοδεία του στὴν τελευταία του κατοικία. Συνέβη τὸ ἀδιανόητο, ἡ ὀργὴ τοῦ κόσμου δὲν συγκρατεῖται πλέον…