Στὶς εὐρωπαϊκὲς χῶρες προσφεύγει ὁ Ἰσραηλινὸς πρωθυπουργός, γιὰ τὴν ἀπομόνωση τοῦ Ἰράν, διότι διαπιστώνει ὅτι δὲν τοῦ ἀρκεῖ ἡ ἀπόλυτη στήριξη τῆς Οὐάσιγκτον∙ ἐπισκέφθηκε τὴν Ἀγκέλα Μέρκελ πρῶτα καὶ τὸν Ἐμμανουὲλ Μακρὸν δεύτερον καὶ συνέχεια τὴν Τερέζα Μαίυ. Ἀλλὰ κανένας δὲν ταυτίσθηκε μαζί του, οἱ Εὐρωπαῖοι δὲν ἐπείσθησαν ἀπ’ τὰ στοιχεῖα του γιὰ παρασκευὴ πυρηνικῶν ὅπλων ἀπ’ τὴν Τεχεράνη καὶ ἄκουσαν μὲ δυσθυμία τὴν δήλωσή του, ὅτι, «δὲν θὰ ἐπιτρέψει τὸ Ἰσραὴλ τὴν παρουσία Ἰρανῶν στὴν Συρία»∙ ἡ σειρὰ τῶν ἐπισκέψεων ἔχει ἰδιαίτερη σημασία, Βερολίνο, Παρίσι καὶ Λονδίνο στὸ τέλος. Ἡ πολιτικὴ βαρύτης στὴν Εὐρώπη ἔχει ἀλλάξει ἄρδην∙ ἡ Βρεταννία ἀκολουθεῖ καὶ μετὰ βίας μάλιστα, ὅταν ἦταν παλαιότερα ὁ πρωταγωνιστὴς στὴν ἐξωτερικὴ πολιτική∙ τὸ Brexit καὶ ἡ ἀνοχὴ πρὸς τὴν Οὐάσιγκτον εἶναι οἱ κύριοι παράγοντες. Ἡ Εὐρώπη ἔχει ἀλλάξει ἄρδην καὶ οἱ τρίτοι ἀναγνωρίζουν τὴν νέα δυναμική.