Ὁ ἐμπορικὸς πόλεμος κλιμακώνεται σὲ ὅλα τὰ μέτωπα, μὲ τὶς Ἡνωμένες Πολιτεῖες μόνες πλέον ἐναντίον τῶν ἄλλων μεγάλων∙ ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση ἔχει προσφύγει στὸν Παγκόσμιο Ὀργανισμὸ Ἐμπορίου, γιὰ τοὺς δασμοὺς ἀπ’ τὴν Οὐάσιγκτον στὰ χαλυβουργικὰ καὶ προϊόντα ἀλουμινίου, ἐνῶ ἀνακοινώνει καὶ ἀντίμετρα σὲ ἀμεριανικὰ προϊόντα, ὁ Βλαδίμηρος Ποῦτιν ὑπέγραψε τὸ νόμο γιὰ ἀπάντησή του στὶς κυρώσεις, ἐνῶ ἡ Κίνα ἐφαρμόζει τὰ δικά της, διότι ὁ Ντόναλντ Τρὰμπ δὲν τήρησε τὸν λόγο του, γιὰ τὸ λογισμικὸ τῆς ΖΤΕ καὶ τὰ χαλυβουργικά. Ἡ διεθνὴς οἰκονομία ἔχει εἰσέλθει σὲ περίοδο ἀναταραχῆς, τὸ βάθος τῆς ὁποίας θὰ κριθεῖ ἀπ’ τὶς ἀντιστάσεις τῶν ἄλλων ἔναντι τῆς Ἀμερικῆς∙ οἱ πρῶτες ἀντιδράσεις δείχνουν, ὅτι δὲν προβλέπεται σοβαρὴ κρίση, διότι ὁ ρόλος τῆς Ἀμερικῆς στὴν παγκόσμια οἰκονομία εἶναι δευτερεύων πλέον καὶ ἀκολουθεῖ τοὺς ἄλλους μεγάλους, Κίνα καὶ Εὐρωζώνη σὲ πρῶτο βαθμό. Πέρασε ἡ ἐποχὴ κυριαρχίας.