Οἱ φόβοι γιὰ πολλὲς διαρροὲς καὶ ἀπώλεια τῆς κοινοβουλευτικῆς πλειοψηφίας ὑποχρέωσαν τὸν Ναπολεοντίσκο στὴν διατήρηση προσωπικὰ τοῦ ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν καὶ στὶς προειδοποιήσεις, ὅτι, «δὲν θὰ ἀνεχθῶ ἄλλη διγλωσσία»∙ ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης ἐπιβεβαιώνεται, ὅτι, «πρόκειται γιὰ ἕναν ἀδύναμο καὶ ἐκβιαζόμενο πρωθυπουργό». Ἐπέλεξε τὸν συνέταιρό του, μὲ τὸν ὁποῖο διαφωνεῖ στὸ Σκοπιανὸ κι ἔδιωξε τὸν ὑπουργὸ Ἐξωτερικῶν, πρωτεργάτη τῆς συμφωνίας τῶν Πρεσπῶν, ἀλλὰ καὶ ζήτησε τὴν ὑπερψήφισή της ἀπ’ τὸ κρατίδιο∙ ἡ παράνοια στὴν ἀποκορύφωσή της, ἀλλὰ ἡ αἰτία εἶναι οἱ ἀμερικανικὲς ἐξαρτήσεις. Ἡ Οὐάσιγκτον γνωρίζει, ὅτι ἡ συμφωνία δὲν ἐγκρίνεται καὶ θεωρεῖ ὑπεύθυνη γι’ αὐτὸ τὴν ἑλληνικὴ κυβέρνηση, ἐνῶ ἐπιλέγει ὡς πρῶτο συνεργάτη της τὸν συνεταιράκια κι ἀγνοεῖ προκλητικὰ τὸν πρωθυπουργό∙ οἱ πολιτικὲς ἐξελίξεις ἐπιταχύνονται πλέον, διότι ὑπάρχει καὶ θέμα ἀντιδράσεως τῶν βουλευτῶν καὶ τῶν κομματικῶν, διότι πολλοὶ τὸ παίζουν ἀκόμη ὡς ἀριστεροὶ ἢ τὸ δείχνουν ἔστω προσποιούμενοι.