Οἱ προπαγανδιστικὲς ἐξαγγελίες τοῦ Ναπολεοντίσκου καὶ τοῦ ἀπελθόντος ὑπουργοῦ του, γιὰ ἐπέκταση τῆς αἰγιαλίτιδος ζώνης στὸ Ἰόνιο, εἶχαν ἐθνικιστικὸ τόνο, ὡς ἄσκηση δικαιωμάτων μας, ἀλλὰ ἐπικρίθηκαν αὐστηρότατα ἀπ’ τὴν ἀντιπολίτευση, ὡς παραχωρήσεις πρὸς τὴν Τουρκία∙ τὰ χωρικὰ ὕδατα εἴτε ἐπεκτείνονται σὲ ὅλη τὴν ἐκτασή τους, εἴτε καθόλου, ἀναμένοντας τὴν κατάλληλη στιγμή. Στὴν πράξη, αὐτὸ ἀποτελεῖ μειοδοσία πρὸς τὴν Ἄγκυρα, ἀφοῦ καὶ πέρυσι τέτοια ἐποχὴ εἶχε δεχθεῖ ἡ κυβέρνηση καὶ ὁ Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας τὶς προκλητικὲς διεκδικήσεις τοῦ σουλτάνου∙ Σὲ αὐτὸ ἀποβλέπουν, πιστεύουν οἱ ἔγκυροι πολιτικοὶ κύκλοι, διότι δὲν εἶναι καὶ τόσο ἄσχετοι μὲ τὴν διπλωματία, μετὰ ἀπὸ τέσσερα χρόνια ἐξουσίας. Ἐμφανέστατα ἄλλες εἶναι οἱ ἐπιδιώξεις τους…