Τὶς προτεραιότητές του, γιὰ τὴν κυβέρνησή του, παρουσίασε ὁ Τζὸ Μπάιντεν, καθὼς ὁ Ντόναλντ Τρὰμπ ἀποδέχθηκε τὴν παράδοση τῆς ἐξουσίας, χωρὶς νὰ ἀναγνωρίσει τὴν ἧττα του∙ οἱ διορισμοί, Ἄντονυ Μπλίνκεν, ὑπουργοῦ Ἐξωτερικῶν καὶ Τζάνετ Γιέλεν, Οἰκονομικῶν, ἐκρίθησαν καλοὶ στοὺς διπλωματικοὺς καὶ οἰκονομικοὺς κύκλους, ὅπως κι ἡ ἀνάθεση στὸν Τζὼν Κέρρυ εὐρεῖες ἁρμοδιότητες, γιὰ ἐπιστροφὴ στὴ Συνθήκη τῶν Παρισίων καὶ ἐπιτάχυνση ἐφαρμογῆς της γιὰ ἀποκατάσταση τοῦ κλίματος. Στὰ ἄλλα ὑπουργεῖα ἐπέλεξε ἐπίσης πρόσωπα ἀποδεκτὰ γιὰ τὴν γνώση τοῦ ἀντικειμένου τους, ἀλλὰ τὰ καυτὰ προβλήματα εἶναι δύο, ἡ ἀντιμετώπιση τῆς πανδημίας καὶ ἡ ἀποκατάσταση τοῦ διεθνοῦς κύρους τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν, τουλάχιστον σὲ ἐπίπεδο σεβαστοῦ διαλόγου, στὰ πολιτικὰ καὶ οἰκονομικά∙ οἱ πολιτικοὶ κύκλοι ὅμως γνωρίζουν, ὅτι ὁ διάλογος προϋποθέτει τὴν ἄρση τῶν ἐμποδίων τῆς τετραετίας, κάτι οὐδόλως εὔκολο, καθὼς ἀπαιτεῖ σειρὰ ὁλόκληρη νομοθετικῶν καὶ διοικητικῶν πράξεων, ἤτοι τὴν πάροδο ἀρκετοῦ χρόνου…