Σκηνὲς ἀκραίας νοοτροπίας

Ἡ συνεχιζόμενη προβολὴ σκηνῶν ἀκραίας συμπεριφορᾶς, στὸ θέατρο, στὸν ἀθλητισμὸ καὶ στὶς κοινωνικὲς σχέσεις, μὲ τὶς σεξουαλικὲς παρενοχλησεις, μᾶλλον ἔχει ἄλλα κίνητρα κι ἄλλους σκοπούς· ὁπωσδήποτε, ὅταν ἡ παρενόχληση, γίνεται παρενόχληση, ὄχι ἁπλῆ ὑπόμνηση τοῦ γυναικέιου κάλλους, καὶ χωρὶς ἀνταπόκριση τῶν ἴδιων τῶν γυναικῶν, τότε γεννᾶται θέμα, κι αὐτὸ γίνεται πρόβλημα. Ὅταν ὅμως γενικεύεται κι ἀναδύονται ἄλλες ἐπιδιώξεις, τότε προσβάλλει τὴν κοινωνία, ἐπειδὴ εἶναι ἐμφανέστατο, ὅτι ἄλλες εἶναι οἱ ἐπιδιώξεις· καλλιεργεῖται ἡ ἐντύπωση, ὅτι ὅλη ἡ ἑλληνικὴ κοινωνία πάσχει ἀπ’ τὶς ὑπερβολὲς αὐτές, ποὺ δὲν εἶναι ἔτσι, ἐνῶ καὶ ἡ γυναῖκα χάνει τὴν ἑλκυστικότητά της καὶ τὸ μειδίαμά της, γιὰ τὸ κάλλος της καὶ τὴν εὐαισθησία της.