Οἱ πολιτικὲς ἐπιπτώσεις τῆς οἰκτρᾶς ἀποτυχίας ἀποσταθεροποιήσεως εἶναι ἐμφανέστατες πλέον στὴν καθημερινή μας ζωή· ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης ἀπέδειξε στὴν Βουλή, ὄχι μόνο τὴν ἀπόλυτη κυριαρχία του, ἀλλὰ καὶ παρουσίασε τὶς βαθύτερες διασυνδέσεις, ὑπόγειες καὶ ἐμφανεῖς, τῆς μεθοδεύσεως διαλύσεως τῆς κοινωνικῆς καὶ οἰκονομικῆς μας συνοχῆς καὶ τῆς διεθνοῦς μας παρουσίας. Ὅταν ὑπογράμμιζε, ὅτι ἡ ὑπουργὸς Πολιτισμοῦ συνέβαλε στὴν ἐπανεκκίνηση τῆς οἰκονομίας, ἐπειδὴ τὴν ἀποδέσμευσε τὶς ἐξαρτήσεις τῶν μεγάλων ἐπενδύσεων, Ἑλληνικό, ἄλλες, ἀπ’ τοὺς συλλόγους τῶν ἀρχαιολόγων, ἔθετε τὸν δάκτυλον ἐπὶ τὸν τύπο τῶν ἥλων· τοὺς ἐργατοπατέρες ἔδειξε, μὲ τὶς κομματικὲς καὶ ἀτλαντικὲς διασυνδέσεις τους, τὶς ὁποῖες ὑπηρέτησαν πιστά, ἀλλὰ καὶ ἐπιβλήθηκαν ἀπ’ τὶς σοσιαλιστικὲς καὶ τραμποκομμουνιστικὲς κυβερνήσεις. Ταυτοχρόνως, ἀπεκάλυψε καὶ τὰ βαθύτερα αἴτια τοῦ σκανδάλου περὶ ἀνηθικότητος, τὸ ὁποῖο διακινεῖ ὁ ΣΥΡΙΖΑ καὶ τὸ καθοδηγῶν αὐτὸ κρατικοδίαιτο κεφάλαιο· ὁ τρόπος τῆς ἀναδείξεώς του καὶ τῆς καθημερινῆς προβολῆς του τὸ ἀποδεικνύει. Οὐδεμία σχέση ἔχουν ὅσα προβάλλονται μὲ τὴν γνήσια ἐρωτικὴ ζωή· τὸ ἔχουμε ξαναγράψει, δὲν ἔχουν οὐδεμία σχέση μὲ τὴν παιδεραστία ὅσα ἀκούγονται καὶ διατυμπανίζονται. Στὴν ἑλληνικὴ γραμματεία καὶ τέχνη δὲν ὑπάρχει οὔτε μία σαδομαζοχιστικὴ σκηνή, ἀπ’ τὸν Ὅμηρο μέχρι τὴν ρωμαϊκὴ κατάκτηση· ἔρως, «τῆς γεννήσεως καὶ τοῦ τόκου ἐν τῷ καλῷ», ἐδίδαξεν ἡ Διοτίμα…
Οἱ βαθύτερες ἐπιδιώξεις εἶναι ἄλλες· πρώτη, ἡ κοινωνικὴ ἀποδιάλυση τῆς χώρας, ἐπειδὴ δὲν δύνανται δικαιολογῆσαι τὰ ἀτλαντικὰ κέντρα, τὴν ἀντοχὴ τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ στὴν ἰσοπέδωση τῶν μνημονίων καὶ στὴν λοιμικὴ τοῦ ΣΥΡΙΖΑ, παρὰ τὴν παροδικὴ ψῆφο του· ἔτσι προσπαθοῦν τώρα μὲ σκάνδαλα ἠθικῆς νὰ ἀναπληρώσουν τὴν ἀποτυχία τους· δεύτερη, ἡ οἰκονομικὴ ἀνάπτυξη, πρὸ τῆς πανδημίας, καὶ ἡ ἄριστη ψηφιοποίηση τῆς χώρας, στὴν ἀντιμετώπιση τοῦ κορονοϊοῦ καὶ στὴν ἁπλοποίηση τῶν σχέσεων τῶν συμπολιτῶν μας μὲ τὸ δημόσιο καὶ κατὰ τὶς συναλλαγὲς μὲ τρίτους· τρίτη, ἡ ἄκρως ἐπιτυχὴς ἀντιμετώπιση τῆς τουρκικῆς ἀπειλῆς στὸν Ἔβρο καὶ στὸ Αἰγαῖο. Ἡ ἀναφορά τους εἶναι ἐπιγραμματική, καθὼς μᾶς εἶναι γνωστὰ αὐτά, ἀλλὰ εἶναι σημαντικά, ἐπειδὴ ἔτσι ἐνισχύθηκε ἡ συνοχὴ καὶ ἡ ἀποφασιστικότητα τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἀπέναντι στὶς ὅποιες προκλήσεις ἐναντίον του· ὅποιος κυκλοφορεῖ στὶς γειτονιὲς τῶν συνοικιῶν καὶ ἀκολουθεῖ τὶς οὐρὲς τῶν πολυκαταστημάτων παρατηρεῖ, ὅτι τὸ βλέμμα τῶν γύρω του ἀρχίζει νὰ λάμπει καὶ τὸ μειδίαμα νὰ ἐπιστρέφει στὰ χείλη. Εἴμαστε σχεδὸν οἱ μόνοι, ὅπου τὸ κίνημα ἀμφισβητήσεως τῶν προστατευτικῶν μέτρων καὶ τοῦ ἐγκλεισμοῦ δὲν εἶναι αὐθόρμητο, ἀλλὰ καθοδηγεῖται κανονικὰ ἀπ’ τὸν Ναπολεοντίσκο καὶ τὰ ἀριστερὰ κόμματα· φυσικά, ἐδῶ παρεμβαίνουν καὶ προσωπικοὶ λόγοι. Ὁ πρωθυπουργὸς ἔχει ἀπορρίψει νέες προτάσεις του γιὰ ματαίωση τῆς λογοδοσίας καὶ αὐτὸς προσφεύγει στό, «ἀποθανέτω ἡ ψυχή μου μετὰ τῶν ἀλλοφύλων…»
Ἡ αἰσιοδοξία στὴν οἰκονομία ἐπιστρέφει γιὰ πολλοὺς λόγους· ἡ ἀπεμπλοκὴ τῶν μεγάλων ἐπενδύσεων, Ἑλληνικό, αἴρει τὸ κύριο ἐμπόδιο, ὅλων τῶν ξένων κεφαλαίων γιὰ τοποθέτησή τους στὴν Ἑλλάδα. Ταυτοχρόνως, ἡ ψηφιοποίηση τῆς ζωῆς μας καὶ ἡ ἁπλοποίηση τῶν συναλλαγῶν μὲ τὸ δημόσιο καὶ τὶς ἄλλες ὑπηρεσίες, μὲ σαφέστατο παράδειγμα πρὸς τὸ ἐξωτερικὸ τὴν διαδικασία ἐμβολιασμοῦ, ἔχει ἀλλάξει ἄρδην τὴν γνώμη τῶν ξένων· αὐτὸ ἀποδεικνύεται ἀπ’ τὴν μαζικὴ προσφορὰ ξένων ἐπενδύσεων, μὲ σκοπὸ τὴν συμμετοχή τους καὶ στὴν ἀξιοποίηση τῶν εὐρωπαϊκῶν προγραμμάτων. Χαρακτηριστικὰ παραδείγματα εἶναι, ἡ παροχὴ διευκολύνσεων γιὰ μεταφορὰ τῆς ἕδρας ἐφοπλιστικῶν καὶ ἄλλων ὁμογενῶν ἑταιρειῶν στὴν χώρα, ἀλλὰ καὶ τρίτων, ἐνῶ καὶ τὸ Χρηματιστήριο δείχνει ὅτι πῆρε τὴν ἀνοδική του πορεία· μεγαλύτερη ὅμως ἕλξη προσφέρει ἡ ἀξιοποίηση τοῦ ἐπιστημονικοῦ μας δυναμικοῦ, ὅπως ἀποδεικνύεται ἀπ’ τὴν ταχύτατη ἐγκατάσταση τῶν μεγαλυτέρων διεθνῶν ψηφιακῶν ἑταιρειῶν στὴν Ἑλλάδα. Οἱ πολὺ μεγάλες, Pfizer, Microsoft, Amazon, VW, ἐπιλέγουν τὴν ἐγκατάστασή τους σὲ δικές τους ἐκτάσεις, ἀλλὰ οἱ μικρότερες στρέφονται πρὸς τὰ ἑλληνικὰ κέντρα καινοτόμων ἐρευνῶν, ὅπως στὴν Ἀθήνα καὶ σὲ ἄλλες πόλεις, ἐνῶ ἀποδεσμεύονται πλέον καὶ τὰ Πανεπιστήμια ἀπ’ τὸν ἀριστερόστροφο σκοταδισμὸ τῆς τεσσαρακονταετίας κι ἀρχίζει, συστηματικὴ συνεργασία τους μὲ τὸν ἐπιχειρησιακὸ κόσμο. Ἀργήσαμε ἀρκετά, ἀλλὰ τρέχουμε μὲ ἅλματα…