Στὴν Εὐρώπη ἐπικρατοῦν πλέον δεύτερες σκέψεις, μὲ ἄκρα ἐπιφύλαξη γιὰ τὶς προθέσεις τοῦ Τζὸ Μπάιντεν· τὸν ἀκολούθησαν, ἔστω διστακτικά, στὴν ἐπιβολὴ κυρώσεων κατὰ τῆς Ρωσίας, γιὰ τὴν ὑπόθεση Ναβάλνυ, ἀλλὰ τὴν ἑπομένη ἀκριβῶς προχώρησε στὴν αὐθαίρετη θέσπιση δασμῶν στὰ προϊόντα ἀλουμινίου, κατὰ ὅλων τῶν εὐρωπαϊκῶν, μὲ ὑψηλότερους στὰ γερμανικά, ἀλλὰ καὶ πολλῶν ἄλλων χωρῶν. Τὸ ἐξοργιστικὸ εἶναι ἡ τακτική, δὲν λογαριάζει ὁ Ἀμερικανὸς πρόεδρος τοὺς συμμάχους καὶ φίλους του, παρὰ μόνο γιὰ τὴν ἐκτέλεση τῶν ἐντολῶν του κι ἀκολουθεῖ τὴν ἴδια μεθόδευση μὲ τὸν προκάτοχό του· ἀλλὰ καὶ εἶναι παράνομοι οἱ δασμοί, καθὼς παραβιάζουν ὅλες τὶς διεθνεῖς συνθῆκες καὶ κυρίως τοὺς κανόνες τοῦ Παγκοσμίου Ὀργανισμοῦ Ἐμπορίου· ἀναμένονται τὰ ἀντίμετρα ἐκ μέρους τῆς Ἐπιτροπῆς, ὁπότε ὁδηγούμαστε σὲ εὐρωαμερικανικὸ ἐμπορικὸ πόλεμο, ἀλλὰ καὶ παγκόσμιο. Ὅταν λαμβάνονται τόσο προκλητικὰ μέτρα προστατευτισμοῦ κατὰ τῶν εὐρωπαϊκῶν ἐξαγωγῶν, ἀκολουθοῦν χειρότερα κατὰ τῶν κινεζικῶν…