Τὴν τακτικὴ τοῦ ἀκραίου ἀπομονωτισμοῦ καὶ προστατευτισμοῦ ἔχει ἀποδεχθεῖ ὁ Τζὸ Μπάιντεν, ὡς ἐξωτερική του πολιτική, ἀγνοώντας προκλητικὰ τοὺς συμμάχους καὶ φίλους του, ἐνῶ στὸ ἐσωτερικὸ κλιμακώνεται ἡ πόλωση μὲ τὸν προκάτοχό του· ἡ ἐπιβολὴ δασμῶν στὰ προϊόντα ἀλουμινίου καὶ οἱ καταγγελίες γιὰ κυβερνοεπιθέσεις ἀπὸ ρωσικὲς καὶ κινεζικὲς ἑταιρεῖες, ἔστω κι ἀπὸ πύλες ἐντὸς τῆς Ἀμερικῆς, σημαίνει ἐπιστροφὴ στὸν παγκόσμιο ἐμπορικὸ πόλεμο. Οἱ λόγοι εἶναι σαφεῖς, ἡ πολεμικὴ ἀπ’ τοὺς ὀπαδοὺς τοῦ Ντόναλντ Τράμπ, ὅταν χθὲς διέκοψε τὶς ἐργασίες της ἡ Βουλὴ τῶν Ἀντιπροσώπων, ἐπειδὴ φοβοῦνται ἐπίθεση ἀπ’ τὶς παραστρατιωτικὲς ἀκραῖες ὀργανώσεις, καὶ 5000 Ἐθνοφρουροὶ ἔχουν ἀναπτυχθεῖ στὸν περίγυρό της· δηλαδή, ἡ ἀμερικανικὴ δημοκρατία δὲν μπορεῖ νὰ ἐγγυηθεῖ τὴν ὁμαλὴ λειτουργία τοῦ Κοινοβουλίου της. Ὁπότε, αὐτὴν τὴν δημοκρατία θέλει νὰ μεταφέρει καὶ στὶς τρίτες χῶρες; διερωτῶνται οἱ ἔγκυροι σχολιαστές. Στὴν πράξη, ὅμως, ἀποδεικνύεται δέσμιος τῶν παραστρατιωτικῶν ὀργανώσεων.