Στὴν ἀποκατάσταση τῆς ἱστορικῆς ἀλήθειας, γιὰ τὴν προστασία τῆς ἐδαφικῆς μας ἀκεραιότητος, προέβη ὁ Κώστας Καραμανλῆς, ἀπαντώντας στὶς αἰτιάσεις τοῦ Κώστα Σημίτη, ὅτι ἀπεμπόλησε τὰ πλεονεκτήματα τῆς συμφωνίας τοῦ Ἐλσίνκι· μὲ λεπτομερῆ ἐξιστόρηση τῶν γεγονότων, ὁ πρώην πρωθυπουργὸς καὶ διάδοχός του, ὑπογραμμίζει, ὅτι στὴν προαναφερόμενη συμφωνία, ὄχι μόνο δὲν θωρακίζονται τὰ ἐθνικά μας συμφέροντα, ἀλλὰ καὶ ἀναγνωρίζεται, πέραν τῆς ὁριοθετήσεως τῆς ὑφαλοκρηπίδος, ὅτι ὑπάρχουν «ἐκκρεμεῖς συνοριακὲς διαφορὲς καὶ ἄλλα συναφῆ θέματα», γιὰ τὰ ὁποῖα δίδει τὸ δικαίωμα προσφυγῆς τῆς Τουρκίας στὸ Διεθνὲς Δικαστήριο τῆς Χάγης. Αὐτὸ δὲν τὸ ἔχει ἀναγνωρίσει καμμία ἑλληνικὴ κυβέρνηση καὶ τὸ 2005 στὸ Εὐρωσυμβούλιο ἔγινε ἀποκατάστασή του κι ἀναγνωρίσθηκε ἡ ἑλληνοτουρκικὴ διαφορὰ ὡς εὐρωτουρκική. Καὶ καταλήγει, «εἶναι ἀλήθεια ὅτι ἔχουμε διαφορετικὲς ἀντιλήψεις μὲ τὸν κ. Σημίτη κι ὅσους συμμερίζονται τὶς ἀπόψεις του… Δὲν διαπραγματευόμαστε ἐθνική κυριαρχία… Διαφορετικὲς ἀντιλήψεις θὰ μὲ βρίσκουν πάντα ἀντίθετο».