Ἡ συνάντηση, Τζὸ Μπάιντεν καὶ Βλαδίμηρου Ποῦτιν, στὴ Γενεύη, στὶς 16 Ἰουνίου, ἴσως ἀλλάξει τὴν ἰσορροπία στὴν διεθνῆ δυναμική· οἱ συνθῆκες ὀξυτάτων ἀντεγκλήσεων καὶ προσωπικῶν ὕβρεων εἶχε διαταράξει σοβαρὰ τὶς σχέσεις τῶν μεγάλων, ἀλλὰ καὶ ἐπιδεινώσει τὸν μεταξύ τους οἰκονομικὸ πόλεμο. Οἱ κυρίαρχες πυρηνικὲς δυνάμεις τῆς ὑφηλίου γνωρίζουν ἄριστα, ὅτι ἔχουν ὅρια στὶς ἀντιδικίες τους, ἐπειδὴ μόνο θερμὸ πόλεμο δὲν μποροῦν νὰ ἐξαπολύσουν, ἀφοῦ, αὐτὲς πρῶτα, θὰ ἐξαφανισθοῦν ἀπὸ προσώπου γῆς, ἐνῶ καὶ οἱ δυνατότητες παρεμβάσεως ἑκάστης στὰ ἐσωτερικὰ τῆς ἄλλης, ὅπως καὶ τῆς Κίνας, τῆς τρίτης μεγάλης δυνάμεως, εἶναι περιορισμένες ἕως ἐλάχιστες· ἑπομένως ὁ διάλογος εἶναι ἡ μοναδικὴ λύση, ὅποια μορφὴ κι ἂν λάβει. Οἱ ἐλπίδες γιὰ κάποιον τρόπο συνεννοήσεως εἶναι πολλές· ἄλλωστε, ὁ Ἀμερικανὸς πρόεδρος ἄναψε τὸ πράσινο φῶς, γιὰ τὴν ὁλοκλήρωση τοῦ ἀγωγοῦ ρωσικοῦ φυσικοῦ ἀερίου, Nordstream2, ἐπειδὴ οἱ κυρώσεις εἶναι ἀντιπαραγωγικές, ὅπως διευκρίνισε.