Ἡ ἐπίσκεψη τοῦ Ἀμερικανοῦ προέδρου, στὴν Τοῦσλα τοῦ Ὀχάϊο, πρὸς ἀπότισιν τιμῆς στοὺς ἑκατοντάδες νεκροὺς Μαύρους, κατὰ τοὺς διωγμοὺς ἀπὸ ἄγριες ὁμάδες Λευκῶν, πρὶν ἀπὸ ἑκατὸ ἀκριβῶς χρόνια, ἐθεώρηθη γενναία καὶ ἀξιοπρεπὴς πράξη τοῦ Τζὸ Μπάιντεν, καθὼς κανένας ἄλλος πρόεδρος δὲν τὸ ἀπετόλμησε· κερδίζει, ὅπωσδήποτε, στὴν δημοκρατικὴ κοινὴ γνώμη τῆς μεγάλης χώρας, ἂν καὶ ἀπομένει ὁ ἀντίκτυπος στὰ ἐθνικιστικὰ στρώματα τῶν μεσοδυτικῶν πολιτειῶν κυρίως. Ὁ Λευκὸς Οἶκος εὐνοεῖται πάντως σὲ κύρος καὶ ἀναγνώριση, μετὰ τὰ τόσα λάθη στὸ πεντάμηνο τοῦ νέου προέδρου· στὸ ἐσωτερικὸ τὰ πράγματα δὲν εἶναι καθόλου εὔκολα, καθὼς πολλὲς νότιες πολιτεῖες, Τέξας, Φλώριδα, Τζώρτζια, προετοιμάζουν τὴν ψήφιση νομοσχεδίων, ποὺ θεωροῦνται ὡς κερκόπορτα, γιὰ τὴν ἐφαρμογὴ φυλετικῶν διακρίσεων. Μάλιστα, οἱ κυβερνῆτες τους δημοσίᾳ εἰρωνεύονται στὴν Οὐάσιγκτον, ἐπειδὴ πιστεύουν, ὅτι δὲν ὑπερβαίνουν τὰ ὅρια τῶν συνταγματικῶν διατάξεων· κινοῦνται ἀκριβῶς στὶς λεπτὲς γραμμὲς τῆς νομιμότητός τους.