Στὴν ἐνίσχυση τῆς συνοχῆς τοῦ ἀμερικανικοῦ λαοῦ, γύρω ἀπ’ τὸ πρόσωπό του, ἐλπίζει ὁ Τζὸ Μπάιντεν, μὲ τὸ πρῶτο ταξεῖδι του στὴν Εὐρώπη, ὡς προέδρου· ἔστω κι ἂν ἡ κυρία πρωτοβουλία του, τῆς συστάσεως ἑνιαίου δημκρατικοῦ μετώπου κατὰ τοῦ ἀνατολικοῦ ὁλοκληρωτισμοῦ, ἔχει ναυαγήσει, καὶ ἀναζητεῖται ἄλλη κατάλληλη, στὰ ὑπόλοιπα δὲν ἐξασφαλίζει οὐσιαστικὴ στήριξη, πλὴν τῆς Βρεταννίας καὶ μερικῶν πρώην κομμουνιστικῶν χωρῶν. Στὸ ἐσωτερικὸ δὲν ἀσχολοῦνται καὶ πολὺ μὲ τὸ ταξεῖδι, ἐνῶ ἡ ἀποκάλυψη ὅτι οἱ Ἀμερικανικοὶ μεγιστάνες πληρώνουν, μόνο 3,4% φόρο, θέτει θέμα γιὰ συμμόρφωσή τους πρὸς τὸ 15% τῶν Ἑπτὰ Μεγάλων· εἴτε, τῶν δυνατοτήτων τοῦ προέδρου, ὅπως τοὺς ὑποχρεώσει στὴν πληρωμὴ τοῦ ἀναλογοῦντος μεριδίου τους. Οἱ δυσκολίες εἶναι τεράστιες, ἐὰν τοὺς πιέσει ἡ κυβέρνηση, τότε αὐτοὶ θὰ μεταφέρουν τὶς ἕδρες τῶν ἐπιχειρήσεών τους στὸ ἐξωτερικό, ὅπως ἤδη τὸ κάνουν μερικές. Οἱ φορολογικοὶ παράδεισοι δὲν χάνονται…