Ἡ ἀχρήστευση μεγάλων δυτικῶν δικτύων, ψηφιακῶν ἑταιρειῶν, ἐφημερίδων καὶ δημοσίων ὑπηρεσιῶν προχθὲς ἔχει ἐντυπωσιάσει τοὺς πάντες· διαπιστώθηκε, ὅτι ἡ ψηφιακὴ ἑταιρεία Fastly, προμηθευτὴς τοῦ λογισμικοῦ τῶν θυμάτων, ἦταν ἡ αἰτία, ἐπειδὴ ἔγιναν κάποια λάθη στὴν διαχείρισή του. Τὸ ἐρώτημα εἶναι ἕνα· τὰ μεγαλύτερα ψηφιακὰ κέντρα ἀπεδείχθησαν εὐάλωτα σὲ ἕνα μικρὸ λάθος τοῦ κορυφαίου μηχανισμοῦ ἐλέγχου του. Δηλαδή, δὲν ὑπάρχει σύστημα ἐλέγχου καὶ ἀποτροπῆς τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ ὅποιου ἀνθρωπίνου λάθους· ἔτσι, καὶ οἱ ξένοι πειρατές, ὅπως κατηγοροῦν τοὺς Ρώσους, βρίσκουν ἀνοικτὸ τὸν δρόμο, γιὰ διείσδυσή τους στὰ ἀμερικανικὰ ἠλεκτρονικὰ συστήματα. Ἡ ψηφιακὴ τεχνολογία ἐπιβάλλει, πρῶτα τὴν ἀνάπτυξη τῶν μηχανισμῶν προστασίας καὶ ἀμύνης ἀπ’ τοὺς «κακοὺς» τρίτους καὶ τοὺς πειρατές· ἐὰν δὲν ἔχει ἀναπτύξει τοὺς μηχανισμοὺς προστασίας, τότε δὲν τίθεται σὲ ἐφαρμογὴ τὸ λογισμικό της. Ποιό ἦταν τὸ λάθος στὴν περίπτωση αὐτή, δὲν μᾶς ἔχουν ἐνημερώσει ἀκόμη οἱ ἁρμόδιοι.