Ἐρντογάν, λόγια ἀπελπισίας

Σὲ κινήσεις ἀπελπισίας καταφεύγει πλέον ὁ Ταχὶπ Ἐρντογάν, καθὼς διαπιστώνει, ὅτι χάνει τὴν πειθώ του πρὸς τοὺς Τούρκους∙ ἔπαιξε μὲ τὴν παραπληροφόρηση, μετὰ τὴν ταπείνωσή του ἀπ’ τὸ Βλαδίμηρο Ποῦτιν στὸ Σότσι, κι ἐπανῆλθε στὶς μεγαλοστομίες γιὰ τὴν γαλάζια πατρίδα, τὸ ὀθωμανικὸ μεγαλεῖο, προσθέτοντας ὅτι εἶναι ὁ κληρονόμος τοῦ δικεφάλου ἀετοῦ! Ἐλάχιστα πείθει ὅμως πλέον, καθὼς φαίνεται, ὅτι συμφώνησε στὴν ἀποχώρηση τῶν μισθοφόρων του ἀπ’ τὴν Λιβύη, ἀφοῦ πληροφορίες ἀπ’ τὴν Τρίπολη ἀναφέρουν, ὅτι γίνονται οἱ σχετικὲς προετοιμασίες∙ αὐτὸ ὅμως σημαίνει ὅτι μᾶλλον ἀκολουθεῖ καὶ ἡ Συρία, στὴν ὁποία δίδει μεγαλύτερη βαρύτητα ἡ Μόσχα. Ἡ οἰκονομία τῆς Τουρκίας δὲν παρουσιάζει πειστικὴ ἀνάκαμψη, ὅπως ἔγινε στὴν Ἑλλάδα καὶ στὴν Εὐρώπη, μᾶλλον ἐπειδὴ ὁ τουρισμὸς εἶχε μικρὴ μόνο ἀνάκαμψη∙ τὰ προβλήματα πλέον πολλαπλασιάζονται, μὲ μοναδικὴ ἀνάσα τὴν αὔξηση τῆς προμηθείας φυσικοῦ ἀερίου ἀπ’ τὴν Ρωσία, ἀλλὰ ἀνεπαρκής…