Ἡ πολιτικὴ ρευστότης στὴν ἀντιπολίτευση ἐπιτείνεται, μὲ τὶς ἐξελίξεις στὸ ΚΙΝΑΛ καὶ τὴν φερόμενη ὑποψηφιότητα τοῦ Γιωργάκη∙ ὁ διάδοχος τοῦ ΠΑΣΟΚ ἐλάχιστα πείθει, ἀκόμη καὶ τοὺς παλαιοὺς ὀπαδούς του, ἐνῶ ἀναζητάει προσβάσεις γιὰ νομιμοποίηση στὸ κόμμα του. Τὸ πρόβλημα ἔγκειται στὶς ὑποψίες, πέραν τῆς δεδομένης ἀνικανότητός του καὶ τῶν στενώτατων ἐξαρτήσεων ἀπ’ τὰ ἀτλαντικὰ κέντρα, στὴν προτίμησή του πρὸς τὸν ΣΥΡΙΖΑ∙ ἄλλωστε, δὲν εἶναι λίγοι, ὅσοι ἰσχυρίζονται, ὅτι ἡ παρέμβασή του εἶναι ἀποτέλεσμα ἀμερικανικῶν ἐντολῶν, γιὰ τὴν ἀνάδειξη ἑνὸς δικοῦ τους σχήματος, καθὼς θεωροῦν ὡς καμμένο χαρτὶ τὸν Ναπολεοντίσκο. Οἱ ἔγκυροι παράγοντες τοῦ ΚΙΝΑΛ ὑποστηρίζουν, ὅτι ὅσοι πασοκογενεῖς προτιμοῦσαν τὸν ΣΥΡΙΖΑ προσέτρεξαν ἀπὸ τὴν ἀρχή, καὶ καρπώθηκαν τὰ κρατικὰ ὀφέλη κατὰ τὴν διακυβέρνησή του.