Ἡ Τουρκία βαδίζει πλέον ὁλοταχῶς πρὸς τὸ Διεθνὲς Νομισματικὸ Ταμεῖο καὶ μόνο μᾶλλον ὁ πρόεδρός της δείχνει, ὅτι δὲν τὸ ἔχει καταλάβει, ἐπειδὴ γνωρίζει τὶς δραματικὲς συνέπειες εἰς βάρος του∙ εἶναι ἡ πολλοστὴ φορὰ ποὺ ὁδηγεῖται σὲ ἀναγκαστικὴ χρεωκοπία -καλύτερα σὲ ἐπίσημη ἀναγνώριση τῆς πραγματικῆς χρεωκοπίας, ποὺ ἔχει συνετελεσθεῖ ἀπὸ καιρό-, μὲ ὅλες τὶς συνέπειές της. Πρώτη εἶναι ἡ ἀλλαγὴ κυβερνήσεως, ὁμαλὴ ἢ ἐκβιαστική, ἀναλόγως πρὸς τὶς ἀντιδράσεις τοῦ ἀσκοῦντος τὴν ἐξουσία στὰ προεόρτια∙ ὁ Ταχὶπ Ἐρντογὰν δείχνει, ὅτι τρομάζει μπροστὰ στὸ βέβαιο πλέον αὐτὸ ἐνδεχόμενο, ἐνῶ στὴν πράξη ἐπιχειρεῖ ἀποκρύψαι τὴν ἀγωνία του, γιὰ τὶς ἐπιπτώσεις στὴν ἀτομικὴ καὶ πολιτική του ζωή. Ἡ τουρκικὴ λίρα συνεχῶς ὑποτιμᾶται, οἱ ἐλλείψεις ἀγαθῶν πρώτης ἀνάγκης εἶναι μόνιμο φαινόμενο, μὲ τὶς οὐρές, ὡς φυσικὴ συνέχειά τους, ἐνῶ παρουσιάζονται καὶ περιπτώσεις δελτίου στὴν διανομή τους στὶς φτωχικὲς συνοικίες μεγάλων πόλεων…