Οἱ ἀμερικανικὲς ἀπειλὲς οἰκονομικοῦ πολέμου, κατὰ τῆς Ρωσίας πρωτίστως, ἂν εἰσβάλει στὴν Οὐκρανία, καὶ κατὰ τῆς Κίνας, κυρίως τεχνολογικοῦ, θεωροῦνται ἄσφαιρα πυρὰ ἀπ’ τοὺς ἔγκυρους ἀναλυτές∙ ἡ Μόσχα δὲν βρίσκεται πλέον στὴν πρὸ τριακονταετίας κατάστασή της, ἀλλὰ ἔχει δυναμικὴ οἰκονομία, πέραν τῶν ἐξαγωγῶν ὑδρογονανθράκων, μὲ ἔμφαση στὴν πολεμικὴ βιομηχανία, τὰ βαρέα μηχανήματα καὶ τὴν ψηφιακὴ τεχνολογία, ἐνῶ τὸ Πεκῖνο προηγεῖτα σὲ ὅλους τοὺς κλάδους τῆς Οὐάσιγκτον. Τὸ κύριο θέμα εἶναι, ὅτι Ρωσία καὶ Κίνα ἀποτελοῦν ἑνιαῖο μέτωπο κι ἑπομένως δὲν ἐνοχλοῦνται καθόλου ἀπ’ τὶς νατοϊκὲς ἀπειλές∙ εἶναι χαρακτηριστικὰ δύο παραδείγματα: Ὁ Ντόναλντ Τρὰμπ ἀπαγόρευσε τὴν χρήση δυτικοῦ λογισμικοῦ ἀπ’ τὴν Huawei κι αὐτή, ἐντὸς δεκαμήνου, ἐπανῆλθε δριμύτερη, μὲ δικό της λογισμικό∙ πέρυσι ἀπαγόρευσαν ἐπίσης οἱ Ἀμερικανοὶ τὴν χρήση λογισμικοῦ τους γιὰ τὸ ρωσικὸ ἀεροπλάνο μεσαίου μεγέθους, ἀλλὰ σύντομα παρήχθη ἐγχώριο κι ἔγιναν οἱ ἐπιτυχεῖς δοκιμὲς τοῦ ἀεροσκάφους.