Οἱ ἀλλαγὲς στὴν πολιτική μας δυναμικὴ ὁριστικοποιοῦνται πλέον στὰ εὐρύτερα λαϊκὰ στρώματα∙ ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης παραμένει ὁ κυρίαρχος στὰ πολιτικά μας, παρὰ τὶς δοκιμασίες τοῦ προηγουμένου τριμήνου, τῶν χειρότερων τῆς κυβερνητικῆς του θητείας, ἐνῶ ὁ ΣΥΡΙΖΑ συρρικνώνεται, μὲ πορεία στὰ ἱστορικά του ὅρια, ἐνῶ ὁ Νίκος Ἀνδρουλάκης προσφέρει δυνανότητες ἀναδείξεως τοῦ ΚΙΝΑΛ σὲ σημαντικὸ πολιτικὸ ρόλο, ἂν καὶ ἀναμένεται ἡ παρουσίαση τοῦ προγράμματός του, μὲ τοὺς ὑπολοίπους στὸ γνωστό τους τροπάριο. Ἡ πανδημία ἔφερε μαζί της συνεκτικὲς δυνάμεις στὸν ἑλληνικὸ λαό, παρὰ τὴν μοναδικὴ περίπτωση, τουλάχιστον στὴν Εὐρώπη, ἡ ἀξιωματικὴ ἀντιπολίτευση νὰ ἀντιτάσσεται στὰ ὅποια προστατευτικὰ μέτρα, μὲ τὸν Ναπολεοντίσκο χέρι χέρι στὶς διαδηλώσεις μὲ τοὺς ἀκροδεξιοὺς καὶ τοὺς θρησκόληπτους∙ ἔχει ἀπόλυτο δίκαιο, ἀφοῦ καὶ ἡ προσωπική του ἰδεολογικὴ ἐξάρτηση ἀπ’ τὸν τραμποκομμιουνισμὸ εἶναι ὁλοκληρωτική, ὅπως καὶ τῆς ἰδεολογικῆς του κομπανίας, ἐκ τῆς ὁποίας δὲν ἐμφανίσθηκε ἕνας νὰ καταγγείλει τὸν ἐμπρησμὸ τοῦ Καπιτωλίου, ὅπως ἐκείνου τοῦ Ράιχσταγκ, ἀλλὰ καὶ ὅσων ἀντιδημοκρατικῶν γίνονται στὴν μεγάλη χώρα. Ἀποτελεῖ καταισχύνη αὐτὸ καὶ γιὰ τὴν Ἑλλάδα, ἐπειδὴ ὅλοι αὐτοὶ ἐμφανίζονται ὡς ἐκπρόσωποι τῆς πνευματικῆς μας ζωῆς, ἐνῶ δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο παρὰ περιτρίμματα τῆς ἀτλαντικῆς διαπλοκῆς καὶ τοῦ τεσσαρκονταετοῦς σοσιαλιστικοῦ σκοταδισμοῦ μας. Ἀλλά, ἦρθε τὸ τέλος τους…

Ἡ δοκιμασία τῆς πανδημίας συνοδεύθηκε κι ἀπ’ τὶς πρωτοφανεῖς τουρκικὲς ἀπειλές, ἀλλὰ καὶ ἀνέδειξε τὴν ἀντοχὴ καὶ ἀποφασιστικότητα τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, μὲ τὴν γενναία ἀντιμετώπισή τους∙ οἱ πρὸ διετίας τουρκολάγνοι καθηγητάδες συμπορεύθηκαν μὲ τοὺς καταστροφολόγους τοῦ λοιμοῦ καὶ τοὺς ἀριστεροὺς ἐργατοπατέρες στὶς τηλεοράσεις καὶ στὴν μοναξιά τους τῶν διαδηλώσεων. Τὰ τρωκτικὰ τοῦ συνδικαλισμοῦ, μαζὶ μὲ τὸν ΣΥΡΙΖΑ καὶ τὶς καταβολάδες του, ἐπιχείρησαν τὴν προκήρυξη πολλῶν ἀπεργιῶν, ἀλλὰ χωρὶς συμμετοχή, ἔστω κι ἂν ἀπέκρυψε τὴν ἀλήθεια ἡ δουλικότατη διαπλοκή, ἐνῶ καὶ στὶς διαδηλώσεις ἦταν,
«ἀραῖα ἀραῖα νὰ φαινόμαστε καμιὰ σαρανταρέα», μὲ τοὺς μπαχαλάκηδες καὶ ὑποκινούμενους ἀπ’ τὶς ξένες μυστικὲς ὑπηρεσίες νὰ παρεμβαίνουν, γιὰ νὰ ἀποπροσανατολίσουν τὴν κοινὴ γνώμη∙ εἶναι γεγονὸς ὅτι ἡ κυριαρχία τοῦ πρωθυπουργοῦ δύσκολα πολὺ ἀμφισβητεῖται, ὅταν ἐπὶ τριάντα μῆνες διατηρεῖ προβάδισμα μεγαλύτερο ἀπ’ τὸ ἐκλογικό, ἀπέναντι στὸν ΣΥΡΙΖΑ. Ἡ ψηφιακὴ ὀργάνωση τῆς χώρας ἀποτελεῖ μᾶλλον τὸν καταλύτη∙ μία ὑπόθεση δείχνει πολλά, ἐὰν μέσα στὴν πανδημία καὶ στὶς ἐθνικὲς ἀπειλές, ὁ ἁπλὸς πολίτης ἦταν ὑποχρεωμένος στὴν οὐρὰ τῶν δημοσίων καὶ ἄλλων ὑπηρεσιῶν, ὅπως ἐπὶ τραμποκομμουνισμοῦ καὶ παλαιότερα, δὲν εἶναι βέβαιο, ὅτι θὰ διατηροῦσε τὴν φρόνησή του καὶ τὴν σύνεσή του∙ βιώνει πλέον, ὅτι ὅλα γίνονται ἀπ’ τὸ σπίτι του καὶ μόνο ὁ ἐμβολιασμὸς τὸν ὑποχρεώνε σὲ ἔξοδο, καθὼς καὶ στὰ φαρμακεῖα γίνεται ἡλεκτρονικὴ παραγγελία…

Ἡ οἰκονομικὴ ἀνάπτυξη γίνεται αἰσθητὴ σὲ ὅλους κι ὄχι μόνο στοὺς ἀνθρώπους τῆς ἀγορᾶς∙ οἱ κύριοι παράγοντες εἶναι: πρῶτος, ἡ αἴσθηση, ὅτι μποροῦμε νὰ ἀντιμετωπίσουμε τὶς ἀπειλὲς ἐναντίον μας, ὅπως τὸ ἀποδείξαμε στὰ ἐθνικά μας θέματα καὶ στὴν πανδημία, παρὰ τὴν ὑπονόμευση τοῦ Ναπολεοντίσκου∙ δεύτερος,
ἡ μαζικὴ εἰσροὴ ξένων κεφαλαίων, χάρις καὶ στὴν ψηφιακή μας ὀργάνωση, ἀλλὰ μὲ κύρια ἕλξη τὴν δημιουργικὴ σκέψη τῆς νεολαίας μας, δηλαδὴ τὴν μοναδικὴ ἱκανότητα συνθέσεως καὶ ἁρμονίας τῆς ἑλληνικῆς γλώσσης, τὴν ὁποία ἀποζητοῦν ὅλοι οἱ πολυεθνικοὶ κολοσσοί, ὅπως τὸ βλέπουμε ὅλοι μας στὴν καθημερινότητά μας∙ τρίτος, ἡ ἀπορρόφηση τῶν εὐρωπαϊκῶν κονδυλίων, μὲ πρῶτο τὸ Πρόγραμμα Ἀναπτύξεως, στὴν ἀξιοποίηση τῶν ὁποίων συμμετέχουν ἑκατοντάδες χιλιάδες συμπατριῶτες μας. Ὅποιος κυκλοφορεῖ στὴν ἀγορά, στὶς πλατεῖες, στὰ καφενεῖα καὶ στὶς ταβέρνες, ἀκούει ὅτι αὐτὰ εἶναι στὴν συζήτηση ὅλων, «ὁ γιός μου μπῆκε σὲ αὐτὸ τὸ πρόγραμμα», λέει ὁ ἕνας, κι «ἡ κόρη μου στὸ ἄλλο», ἀπαντάει ὁ φίλος του∙ «ἔχουμε ξεχάσει τὶς ἐφορίες καὶ σιγὰ καὶ τὶς τράπεζες», παρεμβαίνει τρίτος∙ «ἂς εἶναι καλὰ τὰ ἐγγόνια μου, ἀπὸ μικρὰ τὰ παίζουν ὅλα στὰ δάχτυλα», καμαρώνει ἄλλος. Οἱ συζητήσεις αὐτὲς ἐμφανίζονται ὡς τυχαῖες καὶ καθημερινές, ἀλλὰ καταγράφουν γνησιότατα τὶς ἀλλαγὲς στὴν πολιτική μας δυναμική, ἂν μὴν τὸ ξεχνᾶμε.