Ἡ Βρεταννία συμφώνησε στὴν προμήθεια τῆς Οὐκρανίας μὲ τὸν ὁπλισμὸ ποὺ ζήτησε, διευκρινίζοντας μάλιστα ὁ ὑπουργός της Ἀμύνης, ὅτι ζήτησε τὴν ἐπίσκεψη τοῦ Ρώσου ὁμολόγου του στὸ Λονδίνο, ἀλλὰ δὲν ἔλαβε ἀπάντηση∙ ἀντιθέτως τὸ Βερολίνο ἀρνήθηκε, παρὰ τὴν παρουσία τῆς ὑπουργοῦ του Ἐξωτερικῶν στὸ Κίεβο προχθές. Τὸ θέμα καταγράφει τὴν οὐσιώδη διαφορὰ ἀπέναντι στὴν ψυχροπολεμικὴ λογική, οἱ Βρεταννοὶ ἐνισχύουν τὴν ὀξύτατη ἀντιπαράθεση μὲ τὴν Ρωσία γιὰ τὶς διαφορές της στὴν Οὐκρανία, ἐνῶ οἱ Εὐρωπαῖοι τηροῦν χαμηλοὺς τόνους κι ἐπιδιώκουν τὴν διπλωματικὴ λύση τοῦ θέματος, μὲ αἴτημα τὴν ἐνεργοποίηση τῶν συμφωνιῶν τοῦ Μίνσκ∙ οἱ ἐνδείξεις εἶναι, ὅτι, μὲ τὴν διαφοροποίηση Γαλλίας καὶ Γερμανίας καὶ ἄλλων Εὐρωπαίων, ἐκτονώνεται ἡ ἔνταση καὶ ἀναγκαστικὰ ὁδηγεῖται τὸ θέμα στὸν διάλογο, ὡς διέξοδος.