Ὡς ἀπάντηση αἰσιοδοξίας χαρακτήρισε ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης, τὴν καταψήφιση τῆς προτάσεως δυσπιστίας τοῦ ΣΥΡΙΖΑ στὴν Βουλὴ καὶ ὡς ἐπιβεβαίωση τῆς κυβερνητικῆς πορείας∙ ἡ πόλωση καὶ ἡ λασπολογία τοῦ Ναπολεοντίσκου, δὲν ἔπεισε κανέναν, πέραν τῶν βουλευτῶν του, ἂν ἰσχύει αὐτό; ἐνῶ ἡ καταστροφολογία του θύμισε τὰ πρὸ ἑπταετίας συνθήματά του. Ὁ πρωθυπουργὸς παρουσίασε τὰ ἐπιτεύγματα τοῦ τριανταμήνου, παρὰ τὶς τόσες ἀντιξοότητες, ἀλλὰ καὶ τὴν μείωση τῆς φορολογίας καὶ ἀνεργίας, ὅπως καὶ τὴν ἐνίσχυση τοῦ ΕΣΥ καὶ τῆς κοινωνικῆς πολιτικῆς∙ ἰδιαίτερη ἀναφορὰ ἔγινε στὴν ἀμυντικὴ θωράκιση τῆς χώρας, μὲ τὴν ἑλληνογαλλικὴ συμμαχία καὶ τὴν ἑλληνοαμερικανικὴ συμφωνία, ἀλλὰ καὶ τὴν διεθνῆ ἀναγνώριση τῆς Ἑλλάδος, ὡς σταθεροποιητικοῦ παράγοντος στὴν περιοχή, μὲ συμφωνίες μὲ τὸ Ἰσραὴλ καὶ ἀραβικὲς χῶρες. Ἦταν ὁλοφάνερο, ὅτι ἡ πρόταση ὑποβλήθηκε, γιὰ συσπείρωση τῶν στελεχῶν του καὶ τὴν φροῦδα ἐλπίδα, προκηρύξεως τῶν ἐκλογῶν γιὰ ἀποφυγὴ τῆς τρίτης θέσεως…