Ἀπὸ χθὲς ἡ χώρα βρίσκεται στὸ ἔλεος νέου κύματος κακοκαιρίας, μὲ ἔναρξή του ἀπ’ τὴν Βόρειο Ἑλλάδα, μὲ χιονοπτώσεις ἀκόμη καὶ στὰ πεδινὰ καὶ σφοδρὲς βροχές, ἐνῶ στὰ νότια τὰ χιόνια θὰ περιοριστοῦν στὰ ὀρεινά. Οἱ συχνοὶ κυκλῶνες ποὺ πλήττουν τὴν χώρα ἦταν σπάνιοι παλαιότερα, ἂν καὶ σημειώνονταν ἰσχυρὲς αἰχμές τους πολλὰ χρόνια, ἀλλὰ ὄχι στὴν τωρινὴ συνέχεια∙ ἡ Μεσόγειος δείχνει, ὅτι χάνει τὰ παλαιά της «προνόμια», ὡς εὐνοϊκῆς θαλάσσης. Φαίνεται, ὅτι ἡ κλιματικὴ ἀλλαγὴ τὴν πλήττει ἄσχημα καὶ φυσικὰ τὴν ὑφίσταται καὶ ἡ χώρα μας. Οἱ εὐθύνες γιὰ τὴν ταλαιπωρία ἀπ’ τὴν «Ἐλπίδα» ἔχουν ἀναγνωρισθεῖ καὶ τὰ αἴτια της δὲν εἶναι οἱ ἀδυναμίες τῆς κρατικῆς μηχανῆς, ποὺ ὑπῆρξαν ὁπωσδήποτε καὶ κατεγράφησαν ἀπ’ τοὺς ἁρμόδιους παράγοντες, ἀλλὰ ἀπ’ τὴν προμελετημένη μεθόδευση τῶν μεγαλοεργολάβων γιὰ τὴν πρόκληση γενικωτέρας ἀναταραχῆς, μὲ νεκροὺς μάλιστα, γιὰ τὴν δημιουργία πολιτικῆς κρίσεως.