Ἡ ἀντίσταση τῶν Εὐρωπαίων στὶς ἀσφυκτικὲς ἀμερικανικὲς πιέσεις, γιὰ ἐπάνοδο στὴν ψυχροπολεμικὴ ἐποχή, εἶναι ἀξιοθαύμαστη, ἀλλὰ καὶ ἡ παραποίηση τῶν γεγονότων ἀπ’ τὴν ἀτλαντικὴ διαπλοκὴ ξεπερνάει κι ἐκείνη τοῦ Γκέμπελς∙ ἡ Οὔρσουλα φὸν Ντερλάιεν, ἐρωτήθη, τὸ ποιά θὰ εἶναι ἡ στάση τῆς Εὐρώπης, σὲ περίπτωση ρωσικῆς εἰσβολῆς στὴν Οὐκρανία, κι ἀπάντησε, οἱ αὐστηρὲς κυρώσεις. Τὸ παρέλαβε ἡ διαπλοκή, μὲ τὴν δική μας πιστὴ στὴν δουλικότητά της, καὶ τὸ προβάλλει, χωρὶς τὴν ὑπόθεση τῆς προηγουμένης εἰσβολῆς. Ἀλλά, οἱ Εὐρωπαῖοι ὑποστηρίζουν σθεναρὰ τὸν διάλογο, ἐνῶ ἔχουν ἀρχίσει οἱ συνομιλίες τῶν τεσσάρων, Ρωσίας, Οὐκρανίας, Γερμανίας, Γαλλίας, γιὰ τὴν ἐφαρμογὴ τῶν συμφωνιῶν τοῦ Μὶνσκ πρὸ τριετίας. Μάλιστα, ὁ πρόεδρος τῆς Οὐκρανίας, κάθε στιγμὴ πλέον, δηλώνει, ὅτι δὲν ἐπίκειται ρωσικὴ ἐπίθεση, ἀλλὰ ἡ ἀτλαντικὴ προπαγάνδα συνεχίζεται ἀμείωτη. Τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι ἕνα, ἡ συνεχὴς διεύρυνση τοῦ χάους μεταξὺ τῶν δύο ἀκτῶν τοῦ ὠκεανοῦ.