Ἡ διείσδυση τῆς Κίνας, σὲ περιοχὲς τῶν Ἀγγλοσαξώνων, λαμβάνει πλέον πρακτικὸ τρόπο, μὲ ἄμεσες τὶς διεθνεῖς ἀντιδράσεις∙ ὁ Ξὶ Τζιπίνγκ, κατὰ τὴν συνάντησή του μὲ τὸν Ἀλμπέρτο Φερνάντεζ, πρόεδρο τῆς Ἀργεντινῆς καὶ παρόντα στὴν τελετὴ ἐγκαινίων τῶν Χειμερινῶν Ὀλυμπιακῶν Ἀγώνων, προσέφερε σημαντικὴ οἰκονομικὴ βοήθεια στὴν ὑπὸ χρεωκοπία χώρα καὶ τὴν ἀναγνώριση, ὡς ἐδάφους της, τῶν νήσων Μαλβίνας, ἢ Φάκλαντ, ποὺ τελοῦν ὑπὸ ἀγγλικὴ κατοχή. Τὸ Λονδίνο ἀπάντησε ἐκνευρισμένα, ὅτι τὰ νησιὰ ἀνήκουν στὴν ἐπικράτειά του, ἀλλὰ οἱ διπλωματικοὶ κύκλοι ἀντελήφθησαν, ὅτι ἀνοίγει νέο μέτωπο τῆς Βρεταννίας μὲ τὴν Κίνα∙ τὸ 1982, τὸ τότε στρατιωτικὸ καθεστὼς τῆς Ἀργεντινῆς κατέλαβε τὰ νησιά, ἀλλὰ ἡ Μάργκαρετ Θάτσερ, τὰ ἀνακατέλαβε μὲ μία μεγάλη ναυτικὴ ἁρμάδα, ποὺ ἐξέπληξε τοὺς πάντες. Τὸ Πεκῖνο ὅμως ἐπιχειρεῖ ἀλλαγὴ τῆς διεθνοῦς πολιτικῆς τάξεως, μὲ οὐσιαστικὲς παρεμβάσεις, κατὰ πολὺ χειρότερες, ἐκείνων τῶν Ἀγγλοαμερικανῶν γιὰ τὰ δικαιώματα τῶν Οὐιγούρων.