Ὁ ρόλος τοῦ Κιέβου ἀναδεικνύεται καθοριστικός, στὴν ἐπίλυση τοῦ προβλήματός του∙ ἡ σημερινὴ ἐπίσκεψη τοῦ Ἐμμανουὲλ Μακρόν, μὲ οὐσιαστικὲς προτάσεις, μετὰ τὴν συνάντησή του μὲ τὸν Βλαδίμηρο Ποῦτιν, κρίνεται ἀποφασιστική, μὲ ἄξονα, τὴν ἐφαρμογὴ τῶν πρὸ διετίας συμφωνιῶν τοῦ Μίνσκ, Ρωσίας, Οὐκρανίας, Γερμανίας καὶ Γαλλίας, ἐνῶ τὴν συμφωνία τοῦ Βερολίνου, γιὰ τὸ σχέδιο αὐτό, μετέφερε προχθὲς καὶ ἡ Ἀναλένα Μπαίρμποκ. Ὁ Βλαδίμηρος Ζελένσκυ φαίνεται ὅτι συζητάει τὴν διπλωματικὴ λύση, καθὼς κατὰ κόρον δηλώνει τελευταῖα, ὅτι δὲν ἐπίκειται ρωσικὴ εἰσβολή, ὅπως διατυμπανίζει ὁ ἀγγλοσαξωνικὸς κόσμος∙ ἄλλωστε, πρὸς τὴν ἴδια κατεύθυνση θὰ κινηθεῖ καὶ ἡ ἐπίσκεψη τὴν Δευτέρα τοῦ Ὄλαφ Σὸλτζ στὸ Κίεβο καὶ τὴν Τρίτη στὴν Μόσχα. Ἡ μεταφορὰ μερικῶν ἑκατοντάδων Γερμανῶν στρατιωτῶν στὴν Λιθουανία θεωρεῖται, ὡς ὑποχώρηση στὶς ἀτλαντικὲς πιέσεις γιὰ τὴν παρουσία ὅλων τῶν μελῶν στὰ ἀνατολικὰ σύνορα τῆς συμμαχίας. Ἀλλά, εἶναι συμβολικῆς σημασίας.