Οἱ διακυμάνσεις τῆς παγκοσμίου οἰκονομίας, ἐξ αἰτίας τοῦ οὐκρανικοῦ πολέμου, δὲν εἶναι ἴδιες σὲ Ἀνατολὴ καὶ Δύση∙ στὴν Δύση ἀνησυχοῦν περισσότερο οἱ ἐπενδυτές, ἐξ αἰτίας τῶν πολιτικῶν ἀποφάσεων κυρίως, ὅπως μὲ τὶς ἀτλαντικὲς προτάσεις ποὺ ἀποδέχθηκε κι ἡ Ἐπιτροπή, γιὰ τὴν ἀπαγόρευση τῶν διακρατικῶν εἰσαγωγῶν ὀρυκτῶν καυσίμων ἀπ’ τὴν Ρωσία, τὶς ὁποῖες καὶ ἀπέρριψε ἀμέσως ὁ Γερμανὸς καγκελάριος. Πάντως, οἱ πολυεθνικὲς πετρελαϊκὲς δὲν συμφωνοῦν ἐπίσης, καθὼς Shell καὶ BP ἔχουν ἀγοράσει μεγάλες ποσότητες ρωσικοῦ πετρελαίου, μὲ ἐπιχείρημα τὴν ἀδυναμία ἐξευρέσεως ἄλλου στὴν διεθνῆ ἀγορά∙ οἱ ἐλεγκτικοὶ μηχανισμοὶ ἐσιώπησαν. Ὁ φόβος τῶν δυτικῶν ἐπενδυτῶν εἶναι ἡ ἐξάπλωση τοῦ Σινορωσικοῦ Ταμείου Συναλλαγῶν καὶ στὶς ἄλλες ἀσιατικὲς χῶρες πρὸς τὸ παρόν, μὲ τὴν ἀποβολὴ τοῦ δολλαρίου ἀπὸ αὐτές∙ ἡ ἀποδολλαριοποίηση ἔχει ἀρχίσει κι ἀπομένει ἡ ἐπέκτασή της, πέραν τῶν σινορωσικῶν συναλλαγῶν. Ἡ μεγάλη ἀπειλὴ κατὰ τῆς Μόσχας μετατρέπεται σὲ μπούμεραγνκ.