Ἡ συμφωνία τῶν Εὐρωπαίων, γιὰ τὴν «Στρατηγικὴ Πυξίδα» καὶ τὴν ἑνιαία προμήθεια φυσικοῦ ἀερίου, εἶναι βήματα πρὸς τὴν σωστὴ κατεύθυνση τῆς πολιτικῆς ἑνοποιήσεως τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως, ἀλλὰ διστακτικὰ καὶ μετὰ ἀπὸ ὀδυνηρὴ κυοφορία∙ οἱ 27 παραμένουν δέσμιοι τῆς μεταπολεμικῆς ἱστορίας τους κι ἀρκετὰ ἄτολμοι σὲ ριζοσπαστικὲς λύσεις, ὅπως τὸ ἀπαιτοῦν οἱ καιροί. Ὁ οὐκρανικὸς πόλεμος ἀπετέλεσε τὸν καταλύτη, ἀλλὰ παραμένει δεσπόζουσα ἡ ἀτλαντικὴ ἀσπίδα προστασίας τους καὶ ἡ ἀδυναμία τους ἀντιμετωπίσαι συνολικὰ τὴν σημερινὴ πραγματικότητα∙ ἡ ρωσικὴ εἰσβολὴ εἶναι ἡ ἀφορμὴ τῆς διεθνοῦς κρίσεως, ἐνῶ τὰ αἴτια εἶναι ἡ ἐμμονὴ τῆς Οὐάσιγκτον, γιὰ τὴν διατήρηση τῆς παγκοσμίου ἡγεμονίας της, μὲ πρῶτον ὑποτακτικὸ τὴν Εὐρώπη. Ἀλλά, ὁ δυτικὸς κόσμος, τὸ ἔχουμε γράψει πολλὲς φορές, δὲν εἶναι πλέον τὸ κέντρο τῆς ὑφηλίου, παρὰ ἕνα μικρὸ μέρος της καὶ χωρὶς ἰσχυρὴ διεθνῆ ἀπήχηση∙ ἡ ἀποτυχία τῶν κυρώσεων τὸ ἀποδεικνύει…