Τὸ ἀποτέλεσμα τῶν ρωσοουκρανικῶν διαπραγματεύσεων καθορίζει, σὲ μεγάλο βαθμὸ τὶς ἐξελίξεις στὸ μέτωπο τοῦ πολέμου· οἱ συγκρούσεις συνεχίζονται, μὲ τὴν προβολὴ τῶν οὐκρανικῶν μόνο ἀπόψεων ἀπ’ τὴν ἀτλαντικὴ καὶ ἐπιχώριο διαπλοκή. Στὸ ἔδαφος παρουσιάζεται στασιμότης στὶς διάφορες πόλεις, ἂν καὶ στὴν Μαριούπολη, ἔχουν ἀπομείνει ἐλάχιστες γειτονιὲς ὑπὸ οὐκρανικὴ κατοχή, δηλαδὴ τῶν Ταγμάτων Ἀζόφ, καὶ μὲ κάλυψη τῶν ἀμάχων, ὡς ἀνθρώπινη ἀσπίδα· ἀλλὰ παρουσιάζεται ἡ διέξοδός τους πρὸς τὴν Ρωσία, τὴν ὁποία καὶ χρησιμοποιοῦν, ὅσοι διαφεύγουν τοῦ ἐγκλεισμοῦ τους· στὶς ἄλλες πόλεις συνεχίζεται ἡ ἴδια κατάσταση, μὲ περισσότερα θύματα στοὺς ἀμάχους, καθὼς καὶ στὸ Λβὼφ μετέφεραν τὸ στρατιωτικὸ προσωπικὸ καὶ τοὺς Δυτικοὺς ἐθελοντὲς ἢ μισθοφόρους στὸ κέντρο τῆς πόλεως, μεταξὺ τῶν κατοίκων, ὁπότε βομβαρδίσθηκαν, μόνο οἱ ἀποθῆκες πολεμικοῦ ὑλικοῦ καὶ καυσίμων. Κάτω ἀπ’ αὐτὲς τὶς συνθῆκες ὁ πόλεμος θὰ παραταθεῖ, καθὼς ἡ Μόσχα ἐπιθυμεῖ ἀποφύγειν τὴν ὁλοκληρωτικῆς μορφῆς ἀναμέτρηση.