Ἡ στάση τῆς εὐρωπαϊκῆς κοινῆς γνώμης, ἰδιαιτέρως κατὰ τὸ διήμερο τῶν πανηγυρικῶν ἐκδηλώσεων τῆς δυτικῆς ἡγεσίας στὶς Βρυξέλλες τὴν παρελθοῦσα ἑβδομαδα, χαρακτηριζόταν ἀπὸ ἀδιαφορία ἕως ἀδράνεια, ἂν ὄχι καὶ σκωπτικότητα· ὁ Οὐκρανὸς πρόεδρος εἶχε καλέσει τοὺς Εὐρωπαίους σὲ μαζικὲς διαδηλώσεις, ἀλλὰ μόνο στὸ Λονδίνο συγκεντρώθηκαν μερικὲς χιλιάδες, ἐνῶ καὶ στὴν Βαρσοβία τὴν ἑπομένη χρειάσθηκε ἡ «ἐπιστράτευση», ὅπως γράφθηκε, ὑπαλλήλων, γιὰ τὴν παρουσίαση ἑνὸς εὐπρεποῦς κοινοῦ στὴν ὁμιλία τοῦ Ἀμερικανοῦ προέδρου. Ἡ ἑρμηνεία εἶναι μία, οἱ Εὐρωπαῖοι δὲν πείθονται ἀπ’ τὴν ἀτλαντικὴ προπαγάνδα, παρ’ ὅλο, ὅτι ὑφίστανται στὴν καθημερινότητά τους τὶς συνέπειες τῆς ρωσικῆς εἰσβολῆς· ἀλλὰ διατηροῦν καὶ δεύτερες σκέψεις καὶ δὲν ἔχουν χάσει τὴν μαχητικότητά τους, γιὰ τὴν προάσπιση τῶν δημοκρατικῶν τους ἀξιῶν, ὅταν αὐτὲς πράγματι ἀπειληθοῦν…