Ἡ προχθεσινὴ δήλωση τοῦ Ἀμερικανοῦ προέδρου, ὅτι θὰ ἄρει τοὺς δασμοὺς στὰ κινεζικὰ προϊόντα, προκάλεσε κύμα εὐφορίας στὴν ἀμερικανικὴ ἀγορά, μὲ ἀποτέλεσμα, ἅλμα τοῦ Ντόου Τζόνς· ἀλλά, χθὲς ξεφούσκωσε, μὲ σημαντικὴ ὑποχώρηση ἀπ’ τὸ Τόκυο μέχρι τὴν Δύση. Οἱ ἐπενδυτὲς δείχνουν, ὅτι δὲν ἔχουν ἐμπιστοσύνη στὸν Τζὸ Μπάιντεν κι εὐρύτερα στὶς δυτικὲς κυβερνήσεις, καθὼς ἡ κρίση στὶς χῶρες τους γίνεται χειρότερη ἀπὸ ἐκείνη στὴν Ρωσία, ἐνῶ οἱ Ἀναδυόμενες διατηροῦν τὴν ἀναπτυξιακή τους ροπή· οἱ σχολιαστὲς ἑρμηνεύουν τὶς ἀντιδράσεις τῶν ἀγορῶν, ἀκριβῶς στὴν ἔλλειψη δυναμικῆς παρουσίας καὶ σαφοῦς προοπτικῆς τῆς δυτικῆς οἰκονομίας, ἄλλωστε ἔχουν βαρεθεῖ ἀπ’ τὰ μεγάλα λόγια καὶ πιέζουν γιὰ συγκεκριμένες πράξεις. Ἡ διατήρηση ἀποστάσεων τοῦ προέδρου ἀπ’ τὶς πολυεθνικὲς ἑταιρεῖες, καθὼς ἀγνοεῖ τὰ ὑπομνήματά τους, ὅτι ἡ ἀπειλὴ τῆς ὑφέσεως εἶναι μεγαλύτερη γιὰ τὴν Δύση, παρὰ γιὰ τὴν Ἀνατολή, τὶς ὑποχρεώνει σὲ ἀλλαγὴ πολιτικῆς…