Οἱ ἐσωτερικὲς ἀνακατατάξεις στὴν Οὐκρανία εἶναι πλέον αἰσθητὲς στὴν καθημερινὴ πορεία τῶν γεγονότων· ἡ κατάληψη τοῦ Ἀζόφσταλ καὶ ἡ παράδοση τῶν Ταγμάτων Ἀζόφ, τῶν πλέον ἐπιλέκτων τοῦ οὐκρανικοῦ στρατοῦ εἶναι ὁ καθοριστικὸς παράγων. Οἱ Ρῶσοι ἐνδιαφέρονται τώρα, γιὰ τὴν κατάληψη τοῦ Σεβερντονέτσκ καὶ τὴν ὁλοκλήρωση τῆς κατοχῆς τοῦ Ντόνμπας, ἐνῶ δὲν ἔχουν διαφανεῖ οἱ προθέσεις τους γιὰ τὸ Χάρκοβο καὶ τὴν Ὀδησσό· ἄλλωστε, τὸ Ντόνμπας μετατρέπεται ἤδη σὲ ἐπαρχία τῆς Ρωσίας, καθὼς καθιερώνεται τὸ ροῦβλι, ὡς νόμισμά του, ἀλλὰ καὶ ἐπισπεύδεται ἡ ἐνσωμάτωσή του στὴν ρωσικὴ κρατικὴ μηχανὴ καὶ οἰκονομία της. Τὸ Κίεβο μᾶλλον ἀποδέχεται τὴν κατάσταση αὐτὴ κι ἐπιδιώκει πλέον τὴν ἔναρξη διαπραγματεύσεων παρασκηνιακά· ὁ ἄλλος λόγος εἶναι ἡ ἀνεπάρκεια ὁπλισμοῦ τοῦ στρατοῦ του, καθὼς τὸ μεγαλύτερο μέρος τῆς δυτικῆς βοηθείας καταστρέφεται ἀπ’ τοὺς ρωσικοὺς πυραύλους. Φυσικά, οἱ διαπραγματεύσεις εἶναι πάντα μακροχρόνια διαδικασία, μὲ ἀμερικανικὲς ἀντιρρήσεις πρωτίστως.